وبلاگ آموزشی خبری کامپیوتر

دستور Delete :

از اين دستور برای حذف اطلاعات يک رکورد در جدول استفاده می شود .
شکل کلی اين دستور به شکل زير است :

Delete From نام جدول
Where نام و مقدار يک فيلد از رکورد مورد نظر

مثال : رکورد اطلاعات دانشجو به شماره دانشجويي 10724113 را حذف کنيد :

- اعمال دستور حذف و وضعيت جديد جدول :

* حذف کليه رکوردهای يک جدول :

اين امکان وجود دارد که بدون حذف يک جدول ، کليه رکوردهای درون آن را پاک کرد . اين به منزله خالی کردن جدول از اطلاعات است ، ولی ساختار ، انديس ها و ويژگی های جدول دست نخورده باقی مانده و فقط مقادير درون آن از بين می رود .
شکل کلی اين دستور به صورت زير است :

Delete From نام جدول
يا
Delete * From نام جدول

مثال : حذف کليه رکوردهای جدول Student :

Delete From Student

دستور Update :

اين دستور برای تغيير اطلاعات موجود در يک فيلد و جايگزينی آن با يک مقدار جديد به کار می رود .
شکل کلی اين دستور به صورت زير است :

Update   نام جدول
Set   نام فيلد = مقدار جديد
Where   نام فيلد = مقدار قبلی

مثال : نام دانشجو احمد رضايي را به علی رضايي تغيير دهيد :

Update  Student
Set   Name =" Ali "
Where   Name = " Ahmad "

- همچنين می توان برای تعيين رکوردی که می خواهيم تغيير دهيم ، از مقدار يک فيلد ديگر به غير از فيلدی که می خواهد تغيير کنيد استفاده کنيم . در اين حالت از فيلد مذکور ، برای آدرس دهی رکورد مورد نظر استفاده می شود .
مثال : نام دانشجو با شماره دانشجويی 41252214 را به علی تغيير دهيد :

- اعمال دستور تغيير و وضعيت جديد جدول :

تغيير اطلاعات در بيش از يک فيلد در رکورد :

در اين حالت تمامی مقادير جديدی که می خواهيم تغيير دهيم ، جلوی واژه کليدی Set به ترتيب نوشته و با کاما از هم جدا می کنيم . سپس به همان ترتيب ، فيلدها با مقادير قبلی را در جلوی واژه Where می نوسيم . شکل کلی آن به صورت زير ااست :

Update   نام جدول
Set  فيلد 1 = مقدار جديد 1 ، فيلد 2 = مقدار جديد 2 ، ... .
Where  فيلد 1 = مقدار قبلی 1 ، فيلد 2 = مقدار قبلی 2 ، ... .

- همچنين می توان فقط از يک فيلد در قسمت شرط برای آدرس دهی رکورد مورد نظر استفاده کرد .
مثال : نام ، نام خانوادگی و رشته تحصيلی دانشجو به شماره دانشجويي 41252214 را به ترتيب به علی ، سعيدی و نرم افزار تغيير دهيد :

- اعمال دستور تغيير و وضعيت جديد جدول :

دستور Update :

اين دستور برای تغيير اطلاعات موجود در يک فيلد و جايگزينی آن با يک مقدار جديد به کار می رود .
شکل کلی اين دستور به صورت زير است :

Update   نام جدول
Set   نام فيلد = مقدار جديد
Where   نام فيلد = مقدار قبلی

مثال : نام دانشجو احمد رضايي را به علی رضايي تغيير دهيد :

Update  Student
Set   Name =" Ali "
Where   Name = " Ahmad "

- همچنين می توان برای تعيين رکوردی که می خواهيم تغيير دهيم ، از مقدار يک فيلد ديگر به غير از فيلدی که می خواهد تغيير کنيد استفاده کنيم . در اين حالت از فيلد مذکور ، برای آدرس دهی رکورد مورد نظر استفاده می شود .
مثال : نام دانشجو با شماره دانشجويی 41252214 را به علی تغيير دهيد :

- اعمال دستور تغيير و وضعيت جديد جدول :

تغيير اطلاعات در بيش از يک فيلد در رکورد :

در اين حالت تمامی مقادير جديدی که می خواهيم تغيير دهيم ، جلوی واژه کليدی Set به ترتيب نوشته و با کاما از هم جدا می کنيم . سپس به همان ترتيب ، فيلدها با مقادير قبلی را در جلوی واژه Where می نوسيم . شکل کلی آن به صورت زير ااست :

Update   نام جدول
Set  فيلد 1 = مقدار جديد 1 ، فيلد 2 = مقدار جديد 2 ، ... .
Where  فيلد 1 = مقدار قبلی 1 ، فيلد 2 = مقدار قبلی 2 ، ... .

- همچنين می توان فقط از يک فيلد در قسمت شرط برای آدرس دهی رکورد مورد نظر استفاده کرد .
مثال : نام ، نام خانوادگی و رشته تحصيلی دانشجو به شماره دانشجويي 41252214 را به ترتيب به علی ، سعيدی و نرم افزار تغيير دهيد :

- اعمال دستور تغيير و وضعيت جديد جدول :

دستور Insert :

این دستور برای وارد کردن و ايجاد يک رکورد جديد در جدول استفاده می شود .
شکل کلی این دستور به شرح زير است :

Insert into   نام جدول
Values    ( مقدار 1 ، مقدار 2 ، ... )

*می توان تعيين کرد که مقادير مورد نظر به ترتيب به کدام ستون های جدول وارد شوند . برای اين منظور ابتدا نام ستون های مورد نظر را به ترتيب جلوی نام جدول در يک پرانتز وارد کرده و با کاما از هم جدا می کنيم . سپس مقادير متناظر را به همان ترتيب پس از واژه Vaues در پرانتز وارد می کنيم .
نکته : چنانچه برای فيلد يا فيلدهايی مقداری در نظر گرفته نشود ، جای آنها در جدول خالی می ماند . فقط بايد به ترتيب نام ستون ها و مقادير دقت کرد .
مثال : مشخصات نام و نام خانوادکی را برای يک دانشجو به نام اميد صفوی را در جدول Student وارد کنيد :

- شرح دستور وارد کردن نام و وضعيت جديد جدول :

دستور Where :

دستور Where برای افزودن شرط يا شرط هايی جهت محدود کردن نتايج جستجو و استخراج نتايج دقيقتر استفاده می شود . اين ذستور بايد پس از دستور Select و تعيين ستون ها از جدول مورد نظر به کار رود . با استفاده از عملگرهای AND ، OR و پرانتز می توان چندين شرط را با هم ترکيب کرد . برنامه فقط سطرهايي از جدول را که با شرط های ارائه شده سازگاری دارند را نمايش خواهد داد . اين دستور با عملگرهای زير می تواند به کار رود :

مثال : انتخاب نام و نام خانوادگی دانشجويانی که شهر محل سکونت آنها تهران است از جدول Student به صورت زير انجام می شود :

* اعمال بيش از يک شرط و ادغام شرط ها با عملگر AND .

مثال :  مشخصات نام و نام خانوادگی دانشجويانی که شهر آنها تهران بوده و نمره آنها بيش از پانزده است :

نکته : در هنگام اعمال شرط جستجو ، بايد مقادير رشته ای ( متن ) بين دو علامت " " قرار گرفته ، ولی درباره  موارد عددی اين کار لازم نيست .

* عبارت like :

اين عبارت برای تعيين يک قالب خاص برای جستجو به کار می رود :
مثال : نام دانشجويانی که شهر محل سکونت آنها با حرف K شروع می شود :

Select Name From Students
Where City like "K%"

مثال : نام دانشجويانی که نام شهر محل سکونت آنها به an ختم می شود :

Select Name From Student
Where City Like "%an"

مثال : نام دانشجويانی که شهر محل سکونت آنها دارای حروف st است :

Select Name From Student
Where City Like "%st%"

مثال : نام دانشجويانی که شهر محل سکونت آنها 6 حرفی بوده و با حرف T شروع می شود :

Select Name From Student
Where City Like "T-----"

نتيجه گيری : علامت % به معنای هر چند کاراکتر يا حرف دلخواه در قالب ارائه شده و علامت - نمايانگر يک کاراکتر دلخواه است .

دستور Select برای انتخاب و استخراج اطلاعات مورد نظر از يک يا چند جدول و سپس مشاهده نتايج در يک جدول موقت استفاده می شود . شکل کلی اين دستور به شکل زير است :

Select    نام ستون يا ستون های مورد نظر
From    نام جدول

مثال : به طور مثال فقط می خواهيم ستون های Name و Family را از جدول Student ، مشاهده کنيم :

نکته : برای انتخاب کليه ستون های جدول می توان از نشانگر * در قسمت نام ستون استفاده کرد . در اين صورت تمامی ستون های جدول در خروجی نمايش داده خواهند شد :

Select   *
From Students

واژه کليدی DISTINCT : چنانچه در ستون های مورد جستجو ، موارد تکراری وجود داشته باشد در نتيجه خروجی نمايش داده خواهند شد . برای جلوگيری از چنين موردی و عدم نمايش موارد تکراری پس از دستور Select عبارت DISTINCT نوشته می شود :

1) Table :

جداول مهمترين عناصر سيستم های پايگاه داده هستند ، که برای ذخيره و نگهداری سازمان يافته اطلاعات مورد استفاده قرار می گيرند . Table ها دارای سطر و ستون هستند و توسط يک نام منحصر به فرد در سطح برنامه شناسايي می شوند .
به سطرهاي يک جدول رکورد ( Record ) و به هر يک از خانه های ستون يک جدول فيلد ( Field ) می گويند .
هر رکورد محجموعه ای از اطلاعات طبقه بندی شده درباره يک موجوديت خاص است و هر فيلد يکی از خصوصيات آن موجوديت را به همراه مقدار آن مشخص می کند .
موجوديت پديده ، شی يا فردی در محيط پايگاه داده است که می خواهيم اطلاعات مربوط به آن را نگهداری کنيم .
مثال : به طور مثال در محيط پايگاه داده دانشگاه ، انواع موجوديت ها عبارتند از : دانشجو ، درس ، استاد ، دانشکده و ... .

هر فيلد در بر گيرنده يک صفت و ويژگی برای موجوديت می باشد ، که دارای 2 جزء اصلی است :

1. اسم صفت خاصه : نام صفت مورد نظر را تعيين می کند . برای مثال فيلد نام ، نام خانوادگی ، شماره دانشجويي و ... در جدول اطلاعات مربوط به دانشجو .
2. مقدار صفت خاصه : در برگيرنده مقدار برای صفت مورد نظر است . برای مثال مقدار " احمد " به عنوان مقدار برای فيلد نام .

2 ) Query :

از Query برای ايجاد يک پرسش و جستجو در جدول و استخراج اطلاعات مورد نظر استفاده می شود . نتايج حاصل از يک Query در يک جدول موقت که دارای فيلد ها و سطر های واجد شرايط جستجو است ، نمايش داده می شود .
مثال : به عنوان مثال می خواهيم ، مشخصات دانشجويانی که در ترم دوم سال تحصيلی 85 - 86 موفق به گذارندن درس پايگاه داده شده اند را از جدول دانشجويان استخراج کنيم . برای اين منظور از يک Query استفاده می کنيم . عمده دستورات SQL برای ايجاد و مديريت Query استفاده می شوند . در مباحث بعدی کار با يک Query را بررسی می کنيم .

3 ) SQL Data Manipulation Language ( DML )a     زبان دستکاری اطلاعات SQL  :

اين بخش از دستورات SQL ، شامل دستوراتی برای به روز کردن ، ورود اطلاعات و يا حذف رکوردها در محيط پايگاه داده است . عمده دستئرات اين بخش عبارتند از :

• Select : برای استخراج اطلاعات از يک جدول بانک اطلاعاتی مورد استفاده قرار می گيرد .
• Update : برای به روز کردن اطلاعات يک جدول بانک اطلاعاتی مورد استفاده قرار می گيرد .
• Delete : برای حذف اطلاعات از يک جدول بانک اطلاعاتی مورد استفاده قرار می گيرد .
• Insert : برای ورود اطلاعات به يک جدول بانک اطلاعاتی مورد استفاده قرار می گيرد .

4 ) SQL Data Definition Language ( DDL )a     زبان تعريف اطلاعات SQL  :

اين قسمت شامل دستورات زبان SQL برای ايجاد يا حذف جداول از بانک اطلاعاتی مورد استفاده قرار می گيرد . از اين قسمت همچنين می توان برای تعريف انديس ها ، کليد واژه ها ، ايجاد ارتباط و پيوند بين جدول ها و يا ايجاد محدوديت های دسترسی استفاده می شود .
عمده دستورات اين بخش عبارتند از :

• Create Table : برای ايجاد يک جدول جديد به کار می رود .
• Alter Table : برای تغيير اطلاعات موجود در يک جدول به کار می رود .
• Drop Table : برای حذف يک يا چند جدول از بانک اطلاعاتی به کار می رود .
• ^* Create Index : برای ايجاد انديس يا کليد واژه در يک جدول به کار می رود .
• ^* Drop Index : برای حذف انديس يا کليد واژه در يک جدول به کار می رود .

^* تعريف انديس Index : انديس عبارتست از يک شماره که به هر يک از فيلدها در سطرهای يک جدول اختصاص داده می شود . انديس ها در پشت پرده جداول ايجاد شده و از ديد کاربر کاملا مخفی هستند . استفاده از انديس ها باعث می شود تا برنامه بتواند مقادير سطرهای مختلف را بر حسب مقدار يک فيلد و بر حسب شماره انديس آنها از کم به زياد يا بر عکس مرتب کند و در عمليات جستجو باعث بالا رفتن سرعت جستجو می شود .

- SQL مخفف عبارت Structured Query Language ( زبان جستجويي ساخت يافته ) است و به کاربر امکان اتصال و دسترسی یه اطلاعات موجود در يک پايگاه داده را می دهد .
- زبان SQL قادر است تا برای يک پايگاه داده عمل جستجو و گزينش اطلاعات را انجام دهد و همچنين اطلاعات ذخيره شده در يک پايگاه داده را بازيابی ، حذف ، ذخيره ، اضافه و يا به روز کند .
- زبان SQL يک استاندارد بين المللی است .

نکات مهم :

• زبان SQL يک زبان برنامه نويسی و يا ايجاد بانک های اطلاعاتی به طور کامل نيست . بلکه برای دسترسی و ويرايش بانک های اطلاعاتی مورد استفاده قرار می گيرد . شما بايد قبلا پايگاه داده خود را ايجاد کرده باشيد و از SQL برای تغيير ساختار آن استفاده کنيد .
• قبل از استفاد از دستورات SQL ، بايد با ساختار و معماری پايگاه داده ها آشنايي کافی را داشته و بتوانيد در يک محيط مستقل مثل Access يا SQL Server يگ پايگاه داده را طراحی کرده و سپس با دستورات SQL ، به کنترل ، تغيير و استخراج اطلاعات از پايگاه داده مذکور نماييد .
• ما در قسمت آموزش SQL فقط به معرفی دستورات SQL پرداخته و با معماری و طراحی پايگاه داده ها کاری نداشته و فقط برخی از اصطلاحات و اجزاي مورد استفاده در سيستم های پايگاه داده ای را معرفی و به اختصار شرح می دهيم .

راهنمايي ها :

1. در صحفحات آموزش SQL از جدول های فرضی برای تامين اطلاعات جهت مثال های آموزشی استفاده کرده ايم که حکم يک پايگاه داده را داشته که ما به ويرايش و استخراج اطلاعات آن دست می زنيم . اسامی مورد استفاده در اين جدول ها کاملا فرضی هستند .
2. در صفحات آموزش SQL پس از معرفی و آموزش هر دستور خاص سعی شده است تا با ارائه مثال نکات مختلف را در عمل نمايش دهيم . برای اين منظور از جدول هايي به نام Example استفاده کرده ايم . اين جداول دارای 2 بخش هسنتد . در بخش اول به نام  کد ،  کد واقعی مورد نياز برای اجرای دستور هدف در محيط SQL قرار داده شده و در بخش دوم به نام خروجی ، خروجی واقعی حاصل از آن دستور ارائه شده است .
3. تمام مثال های قسمت آموزش SQL توسط نرم افزارهای Microsoft Access و SQL Server 2005 تست شده اند .

- SQL مخفف عبارت Structured Query Language ( زبان جستجويي ساخت يافته ) است و به کاربر امکان اتصال و دسترسی یه اطلاعات موجود در يک پايگاه داده را می دهد .
- زبان SQL قادر است تا برای يک پايگاه داده عمل جستجو و گزينش اطلاعات را انجام دهد و همچنين اطلاعات ذخيره شده در يک پايگاه داده را بازيابی ، حذف ، ذخيره ، اضافه و يا به روز کند .
- زبان SQL يک استاندارد بين المللی است .

نکات مهم :

• زبان SQL يک زبان برنامه نويسی و يا ايجاد بانک های اطلاعاتی به طور کامل نيست . بلکه برای دسترسی و ويرايش بانک های اطلاعاتی مورد استفاده قرار می گيرد . شما بايد قبلا پايگاه داده خود را ايجاد کرده باشيد و از SQL برای تغيير ساختار آن استفاده کنيد .
• قبل از استفاد از دستورات SQL ، بايد با ساختار و معماری پايگاه داده ها آشنايي کافی را داشته و بتوانيد در يک محيط مستقل مثل Access يا SQL Server يگ پايگاه داده را طراحی کرده و سپس با دستورات SQL ، به کنترل ، تغيير و استخراج اطلاعات از پايگاه داده مذکور نماييد .
• ما در قسمت آموزش SQL فقط به معرفی دستورات SQL پرداخته و با معماری و طراحی پايگاه داده ها کاری نداشته و فقط برخی از اصطلاحات و اجزاي مورد استفاده در سيستم های پايگاه داده ای را معرفی و به اختصار شرح می دهيم .

راهنمايي ها :

1. در صحفحات آموزش SQL از جدول های فرضی برای تامين اطلاعات جهت مثال های آموزشی استفاده کرده ايم که حکم يک پايگاه داده را داشته که ما به ويرايش و استخراج اطلاعات آن دست می زنيم . اسامی مورد استفاده در اين جدول ها کاملا فرضی هستند .
2. در صفحات آموزش SQL پس از معرفی و آموزش هر دستور خاص سعی شده است تا با ارائه مثال نکات مختلف را در عمل نمايش دهيم . برای اين منظور از جدول هايي به نام Example استفاده کرده ايم . اين جداول دارای 2 بخش هسنتد . در بخش اول به نام  کد ،  کد واقعی مورد نياز برای اجرای دستور هدف در محيط SQL قرار داده شده و در بخش دوم به نام خروجی ، خروجی واقعی حاصل از آن دستور ارائه شده است .
3. تمام مثال های قسمت آموزش SQL توسط نرم افزارهای Microsoft Access و SQL Server 2005 تست شده اند .

سلام .
این یکی رو به درخواست یکی از دوستان خوب خودم نوشتم . ولی احتمالا به درد خیلی هاتون میخوره :wink:
شما وقتی میخواین وارد یک سایت بشین بالاجبار IP شما توی سایت ثبت میشه و از این طریق شما قابل ردیابی هستید . اما یک زمانی هست که نمیخواین شناسایی بشین ! حالا باید چی کار کرد !؟ :?: :D درسته ! عوض کردن IP !!!
اول از همه توی منوی Run تایپ کنید CMD و Enter کنید تا Command Prompt باز بشه .
حالا باید IP خودتون رو پیدا کنید . با دستور : IPconfig/all میتونید IP خودتون رو ببینید .
توی تصویر زیر IP و DNS Servrer رو مشخص کردم :





قسمت آخر IP یک عددی بین 0 و 255 هست . پس از همینجا شروع میکنیم . چون احتمال داره هنوز IP های خالی بین اینها باشه .
توی همون Command Prompt از طریق دستور Ping میتونید IP مورد نظر رو تست کنیم . مثلا من میخوام IP خودم رو به این عوض کنم : 82.115.22.000
( شماره های 0 رو برای راحتی نوشتم )
پس مینویسم : Ping 82.115.22.000
اگه این کار رو کردید و جوابی نگرفتید ( Time out ) داد یعنی اون IP خالیه و میتونید شما ازش ( سوء ) استفاده کنید ! :D
حالا رو کانکشنی که باهاش به اینترنت وصل میشید Right Click کنید و به قسمت Properties برید . بعد از سر برگ Networking از Internet Protocol رو انتخاب و Properties اون رو بزنید .
روی گزینه Use The Following IP Addres تیک بزنید و به ترتیب IP مورد نظر و DNS Server ی رو که از IPCongif گرفتید رو وارد کنید و Ok رو بزنید .
تصویر نمونه :




حالا شما از یک IP مجازی استفاده میکنید !!! ( نویسنده مقاله هیچ گونه مسئولیتی در قبال استفاده نابجا کاربران نخواهد داشت )