وبلاگ آموزشی خبری کامپیوتر

بهترین توزیع لینوکس برای نت‌بوک‌ چیست؟ اگر شما هم از جمله افرادی هستید که یکی از این نت‌‌بوک‌های کوچک جذاب را در دست دارید شاید این سوال را از خود بپرسید که کدام توزیع لینوکس برای کار با سی پی یو های ARM و Atom بهتر طراحی شده است.

حتما بر روی نت‌بوک خود از ویندوز 7 یا XP استفاده می‌کنید ولی به نظر من این دو نسخه ویندوز بطور خاص برای کار با نت‌بوک‌ها و صفحات کوچک که شرایط متفاوتی با کامپیوترهای شخصی و لپ تاپ‌ها دارند طراحی نشده‌اند که این می‌تواند برای کاربران مشکل زا باشد. خب حالا که روی نت‌بوک‌ها دیگر بهانه بازی‌های کامپیوتری و نرم‌افزارهای تخصصی را ندارید چرا اینبار از یک توزیع لینوکس استفاده نمی‌کنید ؟
لینوکس‌ خیلی خوب روی نت‌بوک‌ها اجرا می‌شود ولی انتخاب یه توزیع مناسب برای اینکار دشوار است. یک توزیع مناسب باید براحتی نصب شود، سخت‌افزارهای نت‌بوک را بخوبی پشتیبانی کند و رابط کاربری متناسب با ویژگی های یک نت‌بوک داشته باشد.

Ubuntu Netbook Remix: در حال حاضر اوبونتو یکی از بهترین انتخاب‌های موجود است. براحتی نصب می‌شود، کار با آن آسان است و برای صفحات کوچک بسیار مناسب. پشتبانی بسیار خوبی از سخت افزارها دارد وقتی روی Asus Eeepc نصب می‌شود تمام قطعات کار می‌کنند و با یک گیگ رم بسیار سریع است. گذشته از این او هم خون اوبونتو بزرگ است با مخازن بزرگی از پکیج های قابل نصب، سرویس Ubuntu One و یک گروه کاربری بزرگ و مجموعه‌ای از برنامه‌های کاربردی که در خود جای داده است.

انتخاب یك روش نصب:
لینوكس ردهت روشهای بسیار متنوع و قابل انعطافی برای نصب سیستم عامل ارائه نموده است. البته توصیه میشود كه لینوكس را از روی CD نصب نمایید. ولی اگر شما CD های لینوكس ردهت را ندارید و یا كامپیوتر شما فاقد درایو CD-ROM است، میتوانید با استفاده از روشهای دیگر، اقدام به نصب سیستم عامل كنید. همچنین امكان چندین نوع نصب وجود دارد.
ابتدا باید مشخص نمایید كه در حال نصب بصورت نصب جدید یا ارتقا هستید. اگر میخواهید نسخه قدیمی تر موجود روی سیستمتان را ارتقا دهید، برنامه نصب فایلهای پیكربندی و اطلاعات شما را دست نخورده باقی خواهد گذاشت. این نوع نصب از نصب جدید طولانی تر خواهد بود. یك نصب جدید ابتدا تمام اطلاعات موجود را پاك كرده و عمل نصب را انجام میدهد. بهCDشما میتوانید لینوكس ردهت را از محل های زیر نصب نمایید. هر نوع نصب غیر از نصب از روی CD نیاز به دیسكت بوت نصب لینوكس ردهت خواهد داشت :

-سرویس دهنده HTTP : به شما امكان نصب از یك آدرس وب را خواهد داد.

-سرویس دهنده FTP : به شما امكان نصب از یك سایت FTP را خواهد داد.

-سرویس دهنده NFS : میتوانید از روی دایركتوری های به اشتراك گذاشته شده روی كامپیوترهای دیگر موجود در روی شبكه با استفاده از سیستم فایل شبكه (Network File System) برای نصب استفاده نمایید.

-دیسك سخت : اگر یك كپی از فایلهای نصب لینوكس ردهت را روی دیسك سخت خود داشته باشید میتوانید برای نصب از آن استفاده كنید. البته باید روی پارتیشنی غیر از پارتیشنی كه برای نصب انتخاب نموده اید قرار داشته باشند.

انتخاب سخت افزار مورد نیاز:
ممكن است این واقعا یك انتخاب نباشد. ممكن است یك كامپیوتر قدیمی در كنار خود داشته باشید كه مایل باشید لینوكس ردهت را روی آن نصب نمایید. و یا ممكن است یك ایستگاه كاری وحشتناك داشته باشید كه بخواهید لینوكس ردهت را روی یكی از پارتیشن های آن نصب نمایید. برای نصب نسخه PC لینوكس
-پردازنده سازگار با x86 : كامپیوتر شما به یك پردازنده سازگار با اینتل نیاز دارد. مانند برخی سیستم عامل های تجاری، شما به جدیدترین پردازنده های موجود برای نصب لینوكس ردهت نیاز ندارید (البته اشكالی ندارد!). شما میتوانید لینوكس ردهت را روی پردازنده های قدیمی هم اجرا نمایید. من حتی پردازنده 80386 اینتل را در لیست سازگاری سخت افزارهای آن دیده ام ولی هرگز سعی نكرده ام لینوكس ردهت را روی كامپیوتری با آن مشخصات نصب نمایم!

-درایو فلاپی و یا CD-ROM : شما باید قادر باشید هنگام فرایند نصب كامپیوتر خود را با یك فلاپی دیسك و یا درایو CD-ROM بوت نمایید. اگر درایو CD-ROM ندارید (در محیطهای شبكه و یا كامپیوترهای قدیمی) به یك ارتباط شبكه برای نصب از روی شبكه و یا كپی محتویات CD های نصب بر روی دیسك سخت سیستم خود دارید.

-دیسك سخت (Hard Disk) : شما به یك دیسك سخت و یا یك پارتیشن از دیسك سخت كه حداقل 350 مگابایت فضا داشته باشد نیاز دارید. البته این فضا فقط برای حداقل نصب كافی خواهد بود. میزان حقیقی فضایی كه نیاز خواهید داشت بستگی به نوع نصب شما دارد. نصب به صورت ایستگاه كاری به 1500 مگابایت و نصب بصورت كامل (تمام بسته های نرم افزاری موجود و كدهای منبع) به 3 گیگابایت فضا نیاز دارد.

-حافظه (RAM) : شما حداقل به 32 مگابایت رم برای نصب لینوكس ردهت نیاز خواهید داشت. اگر مایل به استفاده از محیطهای گرافیكی هستید 64 مگابایت لازم خواهد بود.

-صفحه كلید و مانیتور : خوب معلوم است! شما به یك مانیتور و صفحه كلید برای نصب نیاز دارید. شما بعدا میتوانید لینوكس ردهت را از روی شبكه و با استفاده از ترمینال پوسته و یا ترمینال X به خوبی اداره نمایید.

نسخه هایی از لینوكس ردهت برای نصب روی ایستگاههای كاری مبتنی بر پردازنده های آلفا (Alpha) و اسپارك (Sparc) وجود دارند.

اگر درایو CD-ROM كامپیوتر شما به یك درگاه PCMCIA متصل است (در گاههای موجود روی كامپیوتر های كیفی) شما باید پشتیبانی از PCMCIA را در هنگام نصب فعال نمایید. پشتیبانی از PCMCIA فقط برای كامپیوترهای مبتنی بر پردازنده های سازگار با اینتل موجود است.

اگر كامپیوتر كیفی شما مجهز به یك درایو CD-ROM است، شما میتوانید بدون نیاز به انجام كار خاصی لینوكس ردهت را روی آن نصب نمایید. در صورتی كه كامپیوتر كیفی شما فاقد درایو CD-ROM است، شما باید لینوكس ردهت را از روی درایوی كه به درگاه PCMCIA آن متصل است نصب نمایید.

درگاههای PCMCIA به شما امكان اتصال دستگاههای مختلف به كامپیوتر كیفی با استفاده از كارتهایی به اندازه كارت اعتباری میدهند. لینوكس از صدها دستگاه مختلف PCMCIA پشتیبانی میكند. شما میتوانید از درگاه PCMCIA كامپیوتر كیفی خود برای نصب لینوكس ردهت از انواع مختلفی از دستگاهها شامل :
-درایو CD-ROM
-كارت شبكه
استفاده نمایید. در صورتی كه مایلید بدانید كدامیك از دستگاههای PCMCIA در لینوكس پشتیبانی میشوند، فایل SUPPORTED.CARDS واقع در مسیر /usr/share/doc/kernel-pcmcia-cs را ببینید. در هر صورت جهت استفاده از این درگاه برای نصب لینوكس به دیسكت پشتیبانی آن نیاز دارید. چگونگی ایجاد این دیسكتها بعدا شرح داده خواهد شد.

شروع نصب:
اگر فكر می كنید نوع نصب مورد نیاز خود را انتخاب كرده اید، میتوانید نصب را شروع كنید. در بیشتر بخشها شما میتوانید با كلیك روی دگمه بازگشت (Back) انتخابهای قبلی خود را تغییر دهید. البته پس از اینكه مرحله كپی بسته های نرم افزاری روی دیسك سخت شروع شد، دیگر امكان بازگشت وجود ندارد. در صورتی كه نیاز به تغییری داشته باشید، باید آنرا پس از اتمام نصب لینوكس و از داخل خود سیستم عامل انجام دهید.
-دیسكCD-ROM نصب را داخل درایو قرار دهید
اگر عمل نصب را از دیسك سخت و یا شبكه انجام میدهید، میتوانید بجای آن از دیسكت بوت استفاده نمایید. برای كسب اطلاعات بیشتر در مورد ایجاد دیسكهایی كه نیاز دارید، به بخش ایجاد دیسكهای نصب مراجعه نمایید.
-كامپیوتر خود را بوت كنید
هنگامی كه صفحه خوشامد گویی لینوكس ردهت را مشاهده كردید به مرحله بعدی وارد شوید.
كته: اگر شما صفحه خوشامد گویی را نمی بینید، ممكن است درایو CD-ROM شما قابل بوت نباشد. فعال كردن گزینه بوت از روی درایو CD-ROM و یا ایجاد دیسكت های بوت میتواند به شما برای ادامه نصب كمك كند. برای فعال كردن گزینه بوت از روی CD-ROM به صورت مقابل عمل كنید : كامپیوتر خود را راه اندازی كرده و در صفحه نخستین پیامی برای ورود به صفحه نصب (setup) خواهید دید. برای ورود به برنامه نصب بایوس كافی است كلیدهای F1 یا F2 ویا DEL را فشار دهید. در گزینه های موجود به دنبال موردی با عنوان Boot Options و یا Boot From و یا چیزی مشابه آن بگردید. پس از آنكه آنرا پیدا كردید، اولویت نخست آنرا روی درایو CD-ROM تنظیم كنید. تغییرات را ذخیره كرده و خارج شوید.

اگر نصب با موفقیت انجام شد شما میتوانید گزینه های بایوس را به حالت اول برگردانید. در صورتی كه حتی با تنظیم این گزینه ها امكان بوت از روی CD-ROM وجود نداشت، باید دیسكتهای نصب را از روی فایلهای boot.img (برای كامپیوترهای معمولی)، bootnet.img (برای نصبهای از روی شبكه) یا pcmcia.img (برای كامپیوترهای كیفی) كه روی CD نصب قرار دارند، ایجاد نمایید. چگونگی ایجاد این دیسكتها شرح داده خواهد شد. پس از ایجاد دیسكتها، آنها را در درایو قرار داده و كامپیوتر خود را بوت كرده و نصب را ادامه دهید.

-اعلان بوت:
در جلوی اعلان بوت كلید Enter را برای ورود به نصب گرافیكی، فشار دهید. در صورتی كه كامپیوتر شما اجازه نصب بصورت گرافیكی (رنگ بیتی و وضوح 800 در 600 پیكسل) را نمی دهد، به قسمت "انتخاب انواع دیگر نصب" مراجعه نمایید. از شما خواسته میشود یك زبان انتخاب كنید.

انتخاب انواع دیگر نصب:
در بیشتر كامپیوتر ها شما میتوانید به راحتی نصب را بصورت گرافیكی انجام دهید. برخی مواقع كارت گرافیكی شما ممكن است این حالت را قبول نكند. همچنین با اینكه هنگام نصب سخت افزار كامپیوتر شما شناسایی میشود،ممكن است برخی مواقع دیسك سخت، كارت شبكه و یا یكی از سخت افزارهای حیاتی دیگر شناسایی نشده و به اطلاعات مخصوصی هنگام بوت نیاز داشته باشد.

در اینجا لیستی از انواع گزینه هایی كه شما میتوانید نصب لینوكس ردهت را بوسیله آن شروع كنید وجود دارد. پیشنهاد میشود در صورتی از این گزینه ها استفاده كنید كه گزینه گرافیكی دچار اشكال شود (مانند هنگامی كه صفحه از گاربیج پر شده و یا سخت افزار شناسایی نمی شود).

-text : شما میتوانید با تایپ text جلوی اعلان نصب بصورت متنی را آغاز نمایید. از این گزینه هنگامی استفاده نمایید كه به نظر میرسد برنامه نصب نتوانسته كارت گرافیك شما را شناسایی نماید. با این نوع نصب برنامه نصب چندان خوشگل! نیست ولی بخوبی كار میكند.

-lowres : با این گزینه، برنامه نصب در وضوح 640 در480 پیكسل اجرا خواهد شد. این گزینه برای كامپیوترهایی است كه كارت گرافیك آنها فقط این وضوح را پشتیبانی میكند.

-expert : در صورتی كه حس میكنید برنامه نصب نمی تواند سخت افزارهای شما را به خوبی شناسایی كند از این گزینه استفاده نمایید. با این گزینه برنامه نصب به شناسایی سخت افزار نمی پردازد و شما میتوانید نوع ماوس، مقدار حافظه كارت گرافیكی و ... را شخصا انتخاب كنید.

-nofb : با این گزینه حالت frame buffer برای جلوگیری از برخی اشكالات در نمایش غیر فعال میشود.

-linuxdd : در صورتی كه یك دیسك درایور لینوكس برای نصب دارید، از این گزینه استفاده نمایید.

همچنین شما میتوانید با اضافه نمودن گزینه های دیگری به اعلان بوت لینوكس، آنرا وادار به شناسایی صحیح سخت افزار خود نمایید. مثلا در صورتی كه برنامه نصب اندازه دیسك سخت شما را تشخیص نمی دهد، میتوانید با مشخص كردن تعداد سیلندر، هد و سكتورها سایز آنرا تعیین كنید. شما به صورت زیر میتوانید گزینه های خود را به هسته لینوكس ارجاع دهید : linux hd=720,32,64

در این مثال شما به هسته میگویید كه دیسك سخت من دارای 720 سیلندر، 32 هد و 64 سكتور است. این مشخصات را میتوانید از روی مستندات موجود با دیسك سخت خود و یا از روی برچسب چسبانده شده روی آن بدست آورید.


-بررسی فایلها :
در لینوكس ردهت 8 قبل از شروع برنامه نصب، از شما پرسیده میشود كه فایلهای نصب برای صحت و درستی آنها بررسی شوند یا خیر. در صورتی كه مطمئن نیستید دیسكهای شما صحیح هستند یا نه، میتوانید با این گزینه آنها را بررسی نمایید. البته این كار زمانبر خواهد بود. در صورتی كه به صحت آنها اطمینان دارید به سادگی گزینه Skip را انتخاب كنید تا برنامه نصب آغاز شود.

-صفحه خوشامد گویی :
این صفحه آغاز فرایند نصب را به شما اعلام میكند. فقط كافی است روی كلید Next كلیك نمایید.

-انتخاب زبان :
پس از آغاز برنامه نصب، اولین سوالی كه پرسیده میشود، انتخاب زبان برنامه نصب است. زبان مورد نظر خود را انتخاب نموده و روی گزینه Next كلیك نمایید.

-انتخاب صفحه كلید :
نوع صفحه كلید خود را انتخاب نمایید. مثلا صفحه كلید 105 كلید و با كلیدهای انگلیسی.

-ماوس:
نوع ماوسی كه سیستمتان نصب شده است را انتخاب نمایید. انواع ماوسهای درگاه سریال و PS/2 وUSB پشتیبانی میشوند. در صورتی كه ماوس شما دو كلید دارد، میتوانید با انتخاب گزینه Emulate 3 buttons، هنگام استفاده با نگه داشتن كلید Shift، كلید سوم ماوس را شبیه سازی نمایید. كلید سوم توسط برخی از برنامه های كاربردی لینوكس مورد نیاز میباشد.

-انتخاب نوع نصب (Install Type) :
در این مرحله نوع نصب مورد نیاز برای خود را باید انتخاب نمایید. در صورتی كه لینوكس اكنون روی سیستم شما نصب شده و مایلید آنرا به نسخه جدید ارتقا دهید، كافی است نصب نوع ارتقا (Upgrade) را انتخاب نمایید.

نكته : برای نصب به صورت ارتقا، لینوكس موجود شما حداقل باید هسته نسخه 2.0 را داشته باشد. با نصب به صورت ارتقاع تمامی فایلهای پیكریندی شما بصورت filename.rpmsave ذخیره خواهد شد. محل این فایلها در مسیر tmp/upgrade.log نوشته میشود. برنامه ارتقا هسته جدید را نصب كرده و برنامه های نرم افزاری تغییر یافته را نیز نصب میكند. فایلهای اطلاعات شما بدون تغییر باقی خواهند ماند. این نصب زمان بیشتری نیاز دارد.

برای نصب بصورت جدید میتوانید یكی از گزینه های زیر را انتخاب نمایید . این گزینه ها به "كلاس های نصب" (Installation Classes) نیز موسوم هستند:
-ایستگاه كاری (Workstation): كامپیوتر شما را بصورت خودكار پارتیشن بندی نموده و بسته های نرم افزاری لازم برای یك ایستگاه كاری را نصب میكند. یكی از محیطهای گرافیكی GNOME و یا KDE نصب خواهند شد و برنامه X Window ساختارهای لازم برای اجرای آنها را فراهم میكند. محیطGNOME محیط گرافیكی پیش گزیده لینوكس ردهت است. شما میتوانید پس نصب محیط KDE را نیز نصب نمایید.

هشدار :هر گونه پارتیشن لینوكس موجود روی دیسك سخت و فضای خالی دیسك سختتان به نصب Workstation و یا Personal Desktop اختصاص خواهند یافت. در صورتی كه روی كامپیوترتان پارتیشن های ویندوز موجود باشند، برنامه نصب آسیبی به آنها نخواهد رساند و پس از نصب شما قادر خواهید بود از لینوكس در كنار ویندوز استفاده نمایید. در صورتی كه هیچگونه فضای پارتیشن بندی نشده روی دیسك سخت شما وجود ندارد و تمام فضا به پارتیشن های ویندوز اختصاص داده شده، شما باید از ابزار FIPS كه بعدا شرح داده خواهد شد استفاده نمایید. در غیر اینصورت شما تمام پارتیشن های ویندوز خود را از دست خواهید داد.

-سرویس دهنده (Server) : این نصب بسته های مورد نیاز جهت یك كامپیوتر سرویس دهنده را نصب میكند. (مانند برنامه های سرویس دهنده وب، پست الكترونیك، فایل و...). این نصب برنامه X Window را نصب نمیكند. در صورتی كه نیاز به محیط گرافیكی دارید باید آنرا بعدا نصب نمایید و یا كار كردن با خط فرمان را یاد بگیرید! این نصب تمام اطلاعات موجود در دیسك سخت را پاك كرده و تمام دیسكها را به لینوكس اختصاص میدهد.

هشدار : حواستان بود؟ اگر متوجه نشده اید : نصب بصورت سرویس دهنده تمام اطلاعات موجود روی دیسك سخت را پاك خواهد كرد! در صورتی كه نیاز دارید پارتیشن های موجود ویندوز را حفظ نمایید، هنگام نصب پارتیشن بندی خودكار (Automatic Partitioning) را انتخاب نكنید و خودتان بصورت دستی فضاهای خالی را به لینوكس اختصاص دهید.

-كامپیوتر شخصی (Personal Desktop) : این نصب همانند نصب نوع ایستگاه كاری است با این تفاوت كه برخی ابزارها كه برای كامپیوترهای شخصی لازم نیستند را نصب نمیكند و در صورتی كه لینوكس را روی یك كامپیوتر كیفی نصب میكنید، پشتیبانی از PCMCIA و مادون قرمز (IrDa) نیز فعال خواهد شد.

-نصب بصورت سفارشی (Custom) : با انتخاب این نوع نصب شما امكان انتخاب تك تك بسته های نرم افزاری مورد نیاز و پارتیشن بندی دستی را خواهید داشت.

نكته : در صورتی كه كاربری حرفه ای هستید، نصب نوع سفارشی را انتخاب نمایید. با این گزینه دست شما بازتر خواهد بود و از اینكه بهتر میفهمید هنگام نصب چه میگذرد حال بهتری خواهید داشت!
-انتخاب استراتژی پارتیشن بندی (Partitioning) :
شما سه راه برای انتخاب نوع پارتیشن بندی دیسك سخت خود پیش رو دارید:
-پارتیشن بندی خودكار : برنامه نصب بصورت خودكار عمل پارتیشن بندی را برای شما انجام خواهد داد. با این انتخاب تمام پارتیشن های لینوكس موجود روی دیسك سخت پاك شده و فضای خالی ایجاد شده برای پارتیشن بندی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

-پارتیشن بندی دستی توسط ابزار Disk Druid : با انتخاب این گزینه ابزار Disk Druid برای انجام عمل پارتیشن بندی اجرا خواهد شد. كار كردن با این ابزار ساده تر از fdisk است.

-پارتیشن بندی دستی توسط ابزار fdisk (مخصوص حرفه ای ها) : با انتخاب این گزینه ابزار fdisk برای پارتیشن بندی دیسك سخت اجرا میشود. این ابزار برای كاربران حرفه ای لینوكس مناسب تر است.

پس از انتخاب گزینه مناسب، جهت ادامه روی كلید Next كلیك كنید.

-انجام پارتیشن بندی :
اگر پارتیشن بندی خودكار را انتخاب نموده اید، امكان انتخاب گزینه های زیر موجود است:

-پاك كردن تمام پارتیشن های لینوكس موجود (Remove all Linux partitions on this system) : با انتخاب این گزینه پارتیشن های ویندوز و پارتیشن های غیر لینوكسی روی سیستم باقی خواهند ماند.

درپاك كردن تمام پارتیشن های موجود : تمام پارتیشن ها و اطلاعات موجود از میان خواهند رفت.

-حفظ تمام پارتیشن ها و استفاده از فضای خالی موجود (Keep all partitions and use existing free space) : این گزینه به شرطی كار خواهد كرد كه شما فضای خالی كافی پارتیشن بندی نشده روی دیسك سخت خود داشته باشید.

در صورتی كه شما دارای چند دیسك سخت روی سیستمتان هستید، میتوانید دیسكی را كه مایل به نصب لینوكس ردهت روی آن هستید، انتخاب نمایید. گزینهReview را برای بررسی نتیجه پارتیشن بندی خودكار و تغییر آن در صورت لزوم فعال باقی بگذارید.

پس از بررسی پارتیشن بندی انجام شده، شما میتوانید پارتیشنهایی را كه انتخاب میكنید، تغییر دهید. پارتیشن بندی خودكار حداقل یك پارتیشن ریشه (/) كه تمام برنامه ها را در برخواهد گرفت و یك پارتیشن swap ایجاد خواهد كرد. اندازه پارتیشن swap معمولا دو برابر میزان حافظه فیزیكی دستگاه میباشد. مثلا اگر شما 128 مگابایت RAM دارید، اندازه این پارتیشن 256 مگابایت خواهد بود.

نكته : توصیه میشود یك پارتیشن به نام home/ ایجاد نمایید. با ایجاد این پارتیشن، تمام اطلاعات كاربران روی آن قرار خواهد گرفت و در صورتی كه در آینده نیاز به فرمت و نصب مجدد سیستم باشد، اطلاعات كاربران و تنظیمات محیط كاربری آنها باقی خواهند ماند.

جهت ادامه روی كلید Next كلیك كنید.

-انتخاب برنامه بوت كننده (Boot Loader) :
در این مرحله میتوانید یكی از برنامه های GRUB و یا LILO را انتخاب نمایید. در صورتی كه برنامه بوت كننده قبلا نصب شده و یا مایلید لینوكس ردهت را از روی دیسكت بوت نمایید، میتوانید از نصب برنامه بوت كننده پرهیز كنید. همچنین میتوانید محل استقرار برنامه بوت كننده را معین كنید :

-بوت ركورد اصلی (Master Boot Record) : نصب برنامه بوت كننده در این مكان توصیه میشود. این كار باعث میشود تا گراب و لیلو فرایند بوت تمام سیستم عامل های نصب شده را بدست گیرند.

-سكتور اول پارتیشن بوت (First Sector of Boot Partition) : در صورتی كه برنامه بوت دیگری روی سیستم شما فعال است، میتوانید برنامه نصب را وادار به نصب شدن در سكتور نخست پارتیشن های لینوكس خود نمایید. با این كار برنامه بوت كننده برای بوت لینوكس ردهت به گراب یا لیلو مراجعه خواهد كرد.

نكته : درصورتی كه برنامه بوت كننده گراب را انتخاب كردید كه پیش گزیده نیز میباشد، میتوانید كلمه عبوری به آن اضافه نمایید. با این كار میتوانید از آسیب رسیدن به سیستم با ارسال گزینه های خطرناك به هسته سیستم عامل بدون درخواست كلمه عبور جلوگیری كنید. برنامه های بوت كننده گراب و لیلو در این فصل شرح داده خواهند شد.

شما میتوانید پارامترهایی را به هسته سیستم عامل اضافه نمایید. (این در صورتی نیاز خواهد بود كه سخت افزار شما به طور صحیح شناسایی نشود). برای مثال در صورتی كه یك دستگاه CD-Writer نوعIDE دارید و مایلید در حالت شبیه سازی اسكازی كار كند، میتوانید با ارسال پارامترهایی درایو را مجبور به این كار نمایید. شما میتوانید پارتیشن پیش گزیده ای كه سیستم از روی آن بوت میشود را انتخاب نمایید. هچنین امكان تغییر برچسب (label) آن نیز وجود دارد.

-پیكربندی شبكه (Configure Networking) :
در این قسمت از شما درخواست میشود تا شبكه خود را پیكربندی نمایید. این تنظیمات فقط برای شبكه محلی میباشد. در صورتی كه از شبكه بندی تلفنی (Dialup) استفاده میكنید، میتوانید با كلیك روی Next بسادگی از این مرحله عبور نمایید. هچنین در صورتی كه كامپیوتر شما به شبكه متصل نیست، از این مرحله عبور نمایید.

آدرسهای شبكه به دو روش به سیستم شما اختصاص داده میشود : بصورت ثابت (Static) كه شما آنرا تایپ میكنید و یا با استفاده از سرویس دهنده DHCP كه هنگام بوت آدرس كامپیوتر شما را تعیین میكند. برای كسب اطلاعات سرویس دهنده DHCP و یا آدرس IP اختصاصی و ثابت كامپیوتر خود و سایر اطلاعات مورد نیاز شبكه به مدیر شبكه خود مراجعه نمایید. همچنین میتوانید انتخاب نمایید كه شبكه شما در هنگام بوت فعال شود یا نه (اگر از شبكه محلی استفاده میكنید، معمولا مایلید این كار صورت گیرد).

در صورتی كه ورود آدرس ثابت را انتخاب نموده اید، باید گزینه manually را فعال نموده و اطلاعات زیر را وارد نمایید:

-آدرس IP : این آدرس از چهار بخش عددی كه توسط نقطه از هم جدا شده اند تشكیل شده است. این شماره در حقیقت نشانی كامپیوتر شما در شبكه است. . مثالی از یك آدرس IP خصوصی10.0.0.12است.

-Netmask : برای تعیین اینكه كدام قسمت آدرس IP شماره شبكه و كدام قسمت آن آدرس كامپیوتر میزبان است. یك مثال برای یك شبكه كلاس A شماره 255.0.0.0 است. لینوكس ردهت این شماره را برای شما حدس خواهد زد.

-Network : شماره شبكه را مشخص میكند. برای مثال اگر شما آدرس IP شماره 10.0.0.12 را روی یك شبكه كلاس آ (255.0.0.0) داشته باشید، شماره شبكه 10 خواهد بود (همچنین10.0.0.0).

-Broadcast : یك شماره IP است كه برای انتشار اطلاعات روی شبكه بكار میرود. برای یك شبكه كلاس آ با شماره شبكه 10 شماره انتشار 10.255.255.255 خواهد بود.

-Hostname : این نامی است كه كامپیوتر شما در یك حوزه (Domain) توسط آن شناخته میشود. برای مثال اگر كامپیوتر شما memphis نامیده شود و در حوزه truedata.com قرار داشته باشد، نام میزبان (Hostname) كامل شما memphis.truedata.com خواهد بود.

-Gateway : یك آدرس IP كه به عنوان دروازه ای به شبكه های خارج از شبكه محلی شما عمل میكند. معمولا یك میزبان یا مسیریاب (Router) میباشد كه بسته ها را بین شبكه محلی شما و اینترنت مسیریابی میكند.

-Primary DNS : آدرسIP كامپیوتری است كه عمل ترجمه نام های كامپیوتر به آدرسهای IP را انجام میدهد. این كامپیوتر سرویس دهنده DNS نام دارد. شما ممكن است دارای سرویس دهنده های دوم و سوم DNS باشید كه در صورت موجود نبودن هریك دیگری عهده دار كار ترجمه باشد.

-انتخاب پیكربندی دیوار آتش (Firewall):
در این مرحله از نصب باید دیوار آتش سیستم خود را پیكربندی نمایید. استفاده از یك دیوار آتش برای حفظ امنیت كامپیوترتان الزامی و بسیار مهم است. در صورتی كه شما به اینترنت و یا یك شبكه عمومی دیگر متصل میشوید، دیوار آتش میتواند راههای نفوذ به سیستم لینوكس شما را محدود نماید. برای پیكر بندی دیوار آتش، انتخابهای زیر را در اختیار دارید:

-امنیت بالا (High) : این گزینه را در صورتی انتخاب كنید كه از سیستم لینوكس خود برای اتصال به اینترنت برای مرور وب و... استفاده میكنید. در صورتی كه میخواهید از سیستمتان به عنوان سرویس دهنده در شبكه استفاده نمایید از این گزینه استفاده نكنید. با انتخاب این گزینه، تنها برخی اتصالات پذیرفته میشوند. برای اتصال به اینترنت و یك شبكه بندی ساده فقط اتصالات DNS و پاسخ های DHCP پذیرفته میشوند و بقیه اتصالات در دیوار آتش حذف خواهند شد.

-امنیت متوسط (Medium) : این سطح امنیت را در صورتی انتخاب نمایید كه مایلید دستیابی به برخی از شماره پورت های TCP/IP را ببندید. (بطور استاندارد شماره پورتهای زیر 1023). این انتخاب دستیابی به پورتهای سرویس دهنده NFS، سرویس گیرنده های راه دور X و سرویس دهنده قلم X را خواهد بست.

-بدون دیوار آتش (No Firewall) : این گزینه را در صورتی انتخاب نمایید كه به یك شبكه عمومی متصل نیستید و قصد ندارید در شبكه محلی، هیچ یك از درخواستهای ورودی به سیستمتان را حذف نمایید. البته شما همچنان میتوانید فقط سرویسهایی را راه اندازی نمایید كه میخواهید در سطح شبكه ارائه نمایید و سرویس های دیگر را از كار بیاندازید.

در صورتی كه مایلید دسترسی به برخی سرویسهای خاص را فراهم نمایید، میتوانید روی دگمه سفارشی كردن (Customize) كلیك كنید و پذیرش درخواستهای ورودی برای سرویسهای DHCP، SSH،Telnet،WWW،Mail وFTP را فراهم نمایید. همچنین میتوانید لیستی از شماره پورتهایی كه با كاما از هم جدا شده اند را برای باز كردن دسترسی به آنها، وارد نمایید. (فایل etc/services به شما نشان میدهد كه چه سرویسهایی به چه پورتهایی مرتبط هستند).

نكته : با تنظیم قواعد دیوار آتش در این مرحله، این تنظیمات در فایل etc/sysconfig/ipchains نوشته میشوند. این قواعد بوسیله اسكریپت آغازگر ipchains در مسیر etc/init.d/ipchains در هنگام بوت سیستم اعمال میشوند. من توصیه میكنم برای تغییر قواعد دیوار آتش خود این فایل را اصلاح نمایید. این به شما اطمینان میدهد كه هر گاه سیستم شما بوت میشود، این قواعد در آن بصورت خودكار اعمال خواهند شد.

-انتخاب زبانهای قابل پشتیبانی (Language Support):
در این مرحله از نصب زبانی كه در ابتدای نصب انتخاب كردید، انتخاب شده است. در صورتی كه به زبانهای دیگری نیاز دارید، میتوانید با كلیك كردن روی گزینه كنار آنها، آنها را انتخاب كنید.

انتخاب موقعیت زمانی (Time Zone) :
موقعیت زمانی كشور خود را میتوانید از لیست پایین صفحه انتخاب نمایید. همچنین با كلیك كردن روی نقاط موجود روی صفحه میتوانید موقعیت زمانی خود را انتخاب نمایید. از صفحه UTC Offset شما میتوانید موقعیت زمانی خود را به توجه به فاصله زمانی آن از گرینویچ (GMT) تنظیم نمایید.

-تنظیم حسابهای كاربری (User Accounts):
در این مرحله شما باید یك رمز عبور جهت كاربر ریشه (root) تعیین نموده و یك یا چند كاربر عادی نیز به سیستم اضافه نمایید. رمز عبور ریشه امكان كنترل كامل سیستم لینوكس ردهت را به شما میدهد. بدون آن و قبل از اضافه نمودن كاربران دیگر شما هیچ گونه دسترسی به سیستم خودتان ندارید. رمز عبور ریشه را تایپ كنید و در باكس زیرین آن، تكرار آنرا تایپ كنید. دقت داشته باشید كلمه عبور ریشه را بخاطر داشته و آنرا محرمانه نگهدارید!

-فعال سازی احراز هویت (Enable Authentication):
در بیشتر شرایط، شما كلمات عبور سایه (shadow) و MD5 را كه بصورت پیش گزیده فعال هستند، انتخاب میكنید. گزینه كلمات عبور سایه از امكان دسترسی به كلمات عبور رمز نگاری شده جلوگیری بعمل میاورد.

نكته : MD5 الگوریتم رمزنگاری كلمات عبور در لینوكس و سیستم های مبتنی بر یونیكس میباشد. این الگوریتم جانشین الگوریتم كریپت (crypt) كه در سیستمهای نخستین مبتنی بر یونیكس استفاده میشد، شده است. هنگامی كه گزینه MD5 فعال میشود، امكان انتخاب كلمات عبور بلندتر توسط كاربران ایجاد میشود كه عمل شكستن آنها دشوارتر است.

در صورتی كه شما دارای شبكه محلی با پشتیبانی از انواع مختلف احراز هویت در سطح شبكه (Network-Wide Authentication) هستید، امكان استفاده از قابلیت های زیر را دارا هستید:

-NIS فعال: در صورتی كه شبكه شما برای استفاده از سیستم اطلاعات شبكه (Network Information System) پیكربندی شده است، این دگمه را انتخاب نموده و نام حوزه NIS و محل سرویس دهنده را وارد نمایید. بجای انتخاب سرویس دهنده NIS شما میتوانید روی كلید برای پیدا كردن خودكار آن در سطح شبكه كلیك نمایید.

-LDAP فعال: در صورتی كه سازمان شما اطلاعات كاربران خود را اخذ كرده است، میتوانید روی دگمه آن برای جستجوی اطلاعات احراز هویت روی یك سرویس دهنده LDAP كلیك نمایید. شما میتوانید نام سرویس دهنده LDAP را برای پیدا كردن اطلاعات مورد نیاز سیستمتان وارد كنید.

-Kerberos 5 فعال: با كلیك كردن روی این دگمه، سرویس های احراز هویت در سطح شبكه ارائه شده توسط كربروس فعال میشوند. پس از فعال سازی كربروس، میتوانید اطلاعات مورد نیاز درباره یك رئالم (Realm) كربروس(گروهی از سرویس دهنده ها و سرویس گیرنده های كربروس)،KDC (یك كامپیوتر كه بلیطهای كربروس را صادر میكند) و سرویس دهنده مدیریت (Admin Server) را وارد نمایید. این كامپیوتر دیمن kadmind را اجرا میكند.

-SMB : روی این گزینه كلیك كنید تا از سرویس دهنده Samba برای اشتراك فایل و چاپگر با سیستم های ویندوز استفاده نمایید. در صورتی كه از احراز هویت SMB استفاده نمایید، میتوانید نام سرویس دهنده Samba موجود در شبكه محلی و نام گروه كاری كه مایلید كامپیوترتان به آن تعلق داشته باشد را وارد نمایید.

-انتخاب بسته ها (Select Packages):
در این مرحله خلاصه ای از بسته های نرم افزاری كه نصب خواهند شد به شما نشان داده میشود. این نرم افزارها با توجه به نوع نصبی كه شما انتخاب نموده اید، تفاوت دارند. میتوانید لیست پیش گزیده را قبول كرده و یا روی گزینه Customize كلیك كنید تا لیست كامل نرم افزارها به شما نشان داده شود. در صورتی كه نیاز به نصب نرم افزارهای خاصی دارید كه در هیچیك از حالتها نصب نمی شوند، این گزینه را انتخاب نمایید.

نكته : در صورتی كه فضای كافی دیسك سخت در اختیار دارید و میخواهید تمام ابزارها و نقاط لینوكس را امتحان كنید، با انتخاب نصب بصورت سفارشی (Customize) و انتخاب گزینه همه چیز (Everything) را در پایین صفحه انتخاب نمایید. در صورتی كه مطالب این كتاب را دنبال میكنید نیاز به نصب تمام این نرم افزارها وجود ندارد.

همچنین از انتخاب این گزینه در كامپیوترهای كاری و اصلی خودداری كنید. زیرا برخی از برنامه های سرویس دهنده دارای ضعف های امنیتی هستند و شما بدون اینكه واقعا به آنها نیازی داشته باشید، امنیت سیستم خود را به خطر انداخته اید. نصب تمام اجزا حدود 3 گیگابایت فضا مصرف خواهد كرد.
نكته : گزینه Select Individual packages به شما امكان انتخاب بسته ها بصورت تك تك را میدهد. این گزینه فقط برای افراد حرفه ای توصیه میشود. زیرا ممكن است یك بسته نرم افزاری از چندین بسته تكی ایجاد شده باشد و عدم نصب هر یك در اجرای آن اختلال ایجاد خواهد كرد.

-شروع كپی و نصب:
در این مرحله برنامه نصب به شما اعلام خواهد كرد كه آماده نصب اجزای انتخاب شده میباشد. رویNext كلیك كنید. در این مرحله سیستم فایل فرمت و آماده شده و بسته های نرم افزاری آغاز به كپی شدن میكنند. در این قسمت از شما خواسته خواهد شد دیسكهای دیگر نصب لینوكس را در درایو قرار دهید. این قسمت بسته به سرعت پردازنده و درایو CD-ROM،بین20-40 دقیقه طول خواهد كشید.

-ایجاد دیسك بوت (Boot Disk):
با استفاده از این دیسكت میتوانید در موارد اضطراری سیستم خود را بوت كنید. كافی است یك دیسك داخل درایو قرار داده و روی Next كلیك كنید. در صورتی كه به این دیسك نیاز ندارید، گزینه No را انتخاب كرده و روی Next كلیك نمایید.

-انتخاب كارت گرافیكی:
احتمالا لینوكس كارت گرافیك شما را شناسایی نموده است. در صورتی كه اینار به درستی صورت نگرفته، میتوانید از لیست نوع كارت گرافیكی و میزان حافظه آنرا انتخاب نمایید.

-تنظیم مانیتور:
در این مرحله كار خاصی لازم نیست انجام دهید. لینوكس بطور خودار مدل و فركانس مانیتور شما را تشخیص خواهد داد. كافی است بدون دستكاری هیچ چیز، روی Next كلیك نمایید.

-انتخاب رنگ و وضوح صفحه نمایش (Color & Resolution):
با توجه به نوع سخت افزاری كه دارید، میتوانید تعداد رنگها و وضوح صفحه نمایش خود را در لیست های ارائه شده مشاهده نموده و مقادیر دلخواه خود را انتخاب كنید. توجه داشته باشید تعداد رنگ بالاتر و وضوح بالاتر باعث كم شدن سرعت كامپیوتر خواهد شد. با یك مانیتور 14 یا15 اینچ، بهترین انتخاب وضوح 800 در600 پیكسل و رنگ 16 بیت خواهد بود. وضوح مناسب برای مانیتورهای 17 اینچ، 1024 در768 پیكسل است.

در صورتی كه مایلید نتیجه انتخاب خود را ببینید، روی دگمه Test Setting كلیك نمایید.

در صورتی كه هر دو محیط GNOME و KDE را نصب كرده اید، در این مرحله میتوانید از میان آنها، یكی را بعنوان پیش گزیده انتخاب كنید و نحوه ورود به سیستم (login) هم بصورت متنی (سطح اجرایی 3) و گرافیكی (سطح اجرایی 5) قابل تنظیم خواهد بود. جهت ادامه روی Next كلیك كنید.

-پایان نصب:
در این مرحله برنامه نصب پایان یافتن نصب لینوكس ردهت را به شما تبریك میگوید. كافی است روی دگمه Exit كلیك كنید. دیسك نصب لینوكس از درایو خارج شده و سیستم راه اندازی خواهد شد. اگر یكی از برنامه های لیلو یا گراب را نصب كرده باشید، یك صفحه گرافیكی ظاهر شده و از شما میخواهد سیستم عامل مورد نظر خود را انتخاب نمایید. بوسیله كلیدهای بالا و پایین میتوانید این كار را انجام دهید. پس از انتخاب كلید Enter را فشار دهید.

با توجه به اینكه نحوه ورود به سیستم را بصورت متنی یا گرافیكی انتخاب كرده باشید، یا صفحه گرافیكی ورود به سیستم ردهت را خواهید دید و یا یك اعلان ساده متنی ورود به سیستم. جهت یادگیری در مورد چگونگی ورود به لینوكس ردهت و استفاده از آن به فصل سوم مراجعه نمایید.

اگر پس از نصب لینوكس ردهت تصمیم به حذف یا اضافه كردن سخت افزاری گرفتید، ابزاری به نام كودزو (kudzu) وجود دارد كه هنگام بوت سیستم به شما اجازه پیكربندی سخت افزار جدید را میدهد.

-پیكربندی مجدد سخت افزار با استفاده از كودزو : هنگام بوت شدن سیستم شما میتوانید در سیستم خود تغییراتی اعمال نمایید. ممكن است سخت افزاری را حذف یا اضافه كرده باشید، و یا بخواهید یك سرویس سیستمی را بعلت متوقف شدن آن هنگام بوت خاموش نمایید. بوسیله كودزو، شما میتوانید هنگام بوت سیستم، سخت افزار خود را تغییر دهید و سرویسهای سیستم خود را پیكر بندی نمایید.

جهت ورود به كودزو كافی است هنگام بوت به پیغام "Press 'I' to enter interactive startup" توجه كرده و با فشار دادن كلید I وارد آن شوید. ابتدا ابزار شناسایی سخت افزار كودزو شروع به جستجو و بررسی وجود سخت افزار جدید و یا حذف شدن یك سخت افزار مینماید. در صورت پیدا كردن چنین مواردی، به شما امكان پیكربندی آن را میدهد.

هنگامی كه پیكربندی سخت افزارها به پایان رسید، بخش پیكربندی سرویسها آغاز میشود. برای اجرای تك تك سرویسها از شما سوال میشود. این بهترین روش برای توقف موقت یك سرویس است كه هنگام بوت كامپیوتر را متوقف میكند.

توجه : برای رفع اشكال یك سرویس، باید پس از ورود به لینوكس ردهت آنرا مجددا پیكریندی نمایید.

نكته : در صورتی كه سخت افزاری را حذف یا اضافه كنید، هنگام بوت، كودزو بطور خودكار آنرا تشخیص میدهد و ابزار پیكربندی را اجرا میكند.

یکی از مهم ترین فایل های نصب Linux فایل های RPM می باشد

برای Download  این فایلها می توان از سایتهای محختلف استفاده نمود

یکی از سایت برای دانلود RPM ها :

برای شروع نصب دی‌وی‌دی ویستا را در درایو قرار دهید و كامپیوتر را ریست كنید تا در هنگام بوت شدن وارد محیط نصب ویستا شود. توجه كنید كه نصب ویستا را از داخل ویندوز اكس پی انجام ندهید؛ زیرا شاید باعث ایجاد خطاهایی در هنگام نصب شود كه برای یافتن دلا‌یل آن می توانید به سایت مایكروسافت مراجعه كنید. اگر پس از ریست كردن كامپیوتر نصب ویستا آغاز نشد و باز سیستم‌عامل خودتان اجرا شد،مجددا كامپیوتر را ریست نمایید و در تنظیمات BIOS ترتیب بوت شدن را تغییر دهید و اولین وسیله را درایو DVD انتخاب كنید.برای وارد شدن به BIOS به محض ظاهر‌شدن صفحه سیاه در زمان روشن شدن كامپیوتر چندین بار دكمه Delete را فشار دهید تا وارد صفحه بایوس شوید. اگر تا این مرحله درست پیش رفته‌اید، در هنگام بوت شدن كامپیوتر صفحه ابتدایی ویستا را خواهید دید.

برای نصب ویستا سه انتخاب پیش رو دارید:

1 - تنها سیستم‌عامل روی كامپیوتر، ویندوز ویستا باشد. یعنی ویندوز اكس‌پی یا هر سیستم‌عامل دیگری كه دارید پاك كنید و فقط از ویستا استفاده نمایید.
2 - سیستم‌عامل كنونی خود را كه ویندوز اكس پی است، به ویندوز ویستا ارتقا دهید. یعنی ویندوز اكس پی شما با همان تنظیمات و نرم‌افزار ها به ویندوز ویستا تبدیل شود.
3 - سیستم‌عامل اصلی خود را كه احتمالاً ویندوز اكس‌پی است، نگه دارید و در كنار آن اقدام به نصب ویستا نمایید به طوری كه هر دوی آن‌ها در دسترس باشند.
به شما توصیه می‌كنیم كه از روش سوم استفاده نمایید. هنوز همه ِنرم‌افزارها با ویستا سازگار نشده‌اند. بعضی از سخت‌افزارهای خاص نیز درایور مناسبی برای ویستا ندارند. بنابر این اگر از كامپیوتر خود واقعاً استفاده می‌كنید (یعنی جز تماشای فیلم، شنیدن موسیقی و چت، حداقل یك كار دیگر نیز انجام می دهید!) روش اول برای شما مناسب نیست. چون ممكن است چند روزی كارهای شما متوقف شوند.
روش دوم نیز كاملاً غیر‌عملی است؛ مگر آن‌‌كه نسخه اصلی ویندوز اكس پی روی كامپیوتر شما نصب باشد و نسخه اصلی ویندوز ویستا را با قیمت حدود چهارصد دلار از مایكروسافت خریده باشید! اگر از نسخه‌های ایرانی ویستا! استفاده می‌كنید، عمل ارتقا دادن باعث مشكلات فراوانی در فعال كردن ویستا (ثبت ویستا در بانك اطلا‌عاتی شركت مایكروسافت برای استفاده از آن و خدمات پشتیبانی این شركت) خواهد شد. نحوه نصب گزینه‌های اول و سوم مشابهند و در این راهنما به این نوع نصب می‌پردازیم.

1-پس از بوت كامپیوتر صفحه ابتدایی نصب ویستا ظاهر می‌شود.

2- در این صفحه می‌توانید زبان مورد نظر را انتخاب كنید و نوع نمایش زمان و واحدها را انتخاب نمایید. توصیه می‌كنیم تمام این سه گزینه را به حالت پیش‌فرض خود رها كنید. فعال كردن امكان تایپ فارسی، بحث دیگری است كه می توانید بعد از نصب كامل ویستا انجام دهید.

3- لازم به ذكر است كه بعضی از دی‌وی‌دی‌های موجود در بازار، تمامی نگارش‌های مختلف ویندوز ویستا را در خود دارند كه بالاترین نوع آن نگارش Ultimate است. اگر در هنگام نصب به صفحه انتخاب نگارش ویستا برخوردید، نگارش Ultimate را انتخاب كنید تا بتونید از تمامی امكانات ویستا استفاده نمایید.

4- در این مرحله هیچ شماره سریالی را وارد نكنید (حتی اگر آن را از جایی پیدا كرده‌اید) و تیك بخش پایین شماره سریال را حذف نمایید تا پس از فعال كردن ویستا، به طور خودكار به اینترنت وصل نشود.

5- در این بخش باید انتخاب كنید كه آیا می خواهید اكس‌پی فعلی را به ویستا ارتقا دهید یا یك نسخه تمیز از ویستا را روی سیستم نصب كنید. همان‌طور كه توصیه كردیم، بهتر است نسخه تمیز را نصب كنید و از گزینه upgrade به هیچ‌وجه استفاده نكنید.

6- عمل كپی كردن فایل‌ها ممكن است چند دقیقه طول بكشد؛ هر چند سرعت نصب ویستا، نسبت به ویندوز اكس‌پی و ویندوزهای قبلی بسیار سریع‌تر شده است. بنابراین قبل از این‌كه خسته شوید، این‌كار به اتمام خواهد رسید!

7- مراحل نصب ویستا، به ترتیب با ظاهر شدن علامت تیك سبز جلوی هر گزینه پیش می‌رود.

8- پس از اتمام مرحله نصب، كامپیوتر ریست می‌شود و پس از بالا آمدن، مراحل ادامه پیدا می‌كند.

9- پس از مدتی پنجره فوق ظاهر خواهد شد.

10- مشاهده می‌كنید كه نصب در حال اتمام است.

11- در این مرحله یك نام كاربری و رمز عبور مناسب انتخاب كنید تا پس از نصب، بدون رمز عبور دسترسی به كامپیوتر شما امكان‌پذیر نباشد. برای انتخاب رمز عبور بهتر است موارد امنیتی را رعایت نمایید و رمز عبور را تركیبی از حروف بزرگ و كوچك و علایم انتخاب كنید.

12- پس از وارد كردن اطلاعات لازم، دكمه Next را بزنید.

13- برای كامپیوتر خود باید یك نام انتخاب كنید تا در شبكه قابل شناسایی باشد. همچنین یك عكس پس‌زمینه زیبا انتخاب كنید تا همه متوجه شوند سیستم‌عامل شما ویستا است! البته این‌كار را می‌توانید از طریق Control Panelنیز انجام دهید.

14-در این مرحله ویستا می‌خواهد به اینترنت وصل شود تا آخرین بروزرسانی‌ها را روی كامپیوتر نصب كند. توصیه اكید می‌كنیم كه از این امكان به هیچ‌وجه استفاده نكنید؛ مگر آن‌كه ویستا را از مایكروسافت خریده باشید!

15- اكنون زمان و تاریخ را وارد كنید وNext را بزنید.

16- تنظیمات تمام شده است. پس دكمه Next را بزنید تا وارد ویندوز ویستا شوید!

17- حال باید چند دقیقه دیگر نیز صبر كنید تا آخرین تنظیمات ویستا كامل شود.

18-ممكن است صفحه چند بار تغییر كند تا صفحه ورود ظاهر شود.

19-حال رمز عبوری را تایپ كنید كه قبلاً در هنگام نصب انتخاب كرده‌اید.

20-حال باید ویندوز ویستا را ببنید.

پس از اتمام نصب، برای اكتیو كردن ویستای ایرانی خود! به توضیحات داخل DVD توجه فرمایید.

خوب همون طور که می دونید ویندوز XP داره جای خودشو به ویندوز ویستا می ده و تا چند وقت دیگه دیگه ویندوز ویستا جای ویندوز XP رو  می گیره همون طور که چند سال پیش ویندوز  XP جای 98 رو گرفت. اگر هم توی روزنامه ها و سایتها می خونید که ویندوز ویستا هنوز به پای ویندوز XP نمی رسه و ویستا جای XP رو نمی گیره و از حرفها باور نکنید. مطمئن باشید تا چند وقت دیگه همه مجبور می شن ویندوز خود رو عوض کنند و برای این کار باید کامپیوترها هم ارتقاء پیدا کنند. فکرشو بکنید یک شرکت با زدن یک ویندوز باعث کسب درامد سایر شرکت ها هم می شه مثلاً شما برای ویندوز VISTA مجبورید کارت گرافیک و مادربرد و... را عوض کنید پس شرکتهایی مثل ASUS و ... چه درآمدهایی به دست می اورند.
من هم سعی می کنم از این به بعد یک سری ترفندهای ویستا رو توی وبلاگ قرار بدم. اولین ترفندی که می خوام براتون بگذارم حذف پیغام های مبنی بر اجازه گرفتن برای اجرای بسیاری از فایلهاست. افرادی که ویندوز ویستا رو نصب کردند حتماً دیدند که هر فایل exe یا تغییراتی رو که می خواهید توی تنظیمات برنامه ها انجام دهید با یک پنجره اخطار مواجه می شید و باید اجازه دهید تا اون برنامه اجرا بشه این عمل برای خیلی ها مثل خود من آزار دهنده است و منم گشتم و نحوه غیرفعال کردنشو پیدا کردم این ترفند رو خودم پیدا کردم و شاید یکم هم پیچیده باشه اگر شما راهی ساده تر سرغ دارید من خوشحال می شم بخونم.
خوب اما برای انجام این کار اول باید RUN را اجرا کنید می تونید برای این کار از دو کلید (پنجره + R) استفاده کنید و یا از Start مراحل زیر را دنبال کنید.
Start----->All Programs---->Accessories------->RUN
حالا عبارت secpol.msc را تایپ و Enter کنید.
حالا در پنجره باز شده در سمت چپ روی فلش کنار عبارت local Policies کلید کنید تا زیر مجموعه های انرا ببینید حالا روی Security option کلیک کنید و در سمت راست عبارت زیر را پیدا کنید.
User Account Control: Behavior of the elevation prompt for administrators in Admin Approval Mode(این عبارت از آخر هشتمی است )
بعد روی ان دابل کلیک کنید تا پنجره تنظیمات آن باز شود.
حالا در پنجره باز شده در تب اول منوی کشویی را باز کرده و گزینه Elevate without Prompting را انتخاب کنید.
و OK کنید.

یکی از تغییراتی که در ویندوزهای ویستا و 7 نسبت به ویندوز XP شاهد بودیم تغییراتی در Task Manager ویندوز بود. Task Manager یکی از برنامه‏های اصلی ویندوز است که اطلاعاتی پیرامون جزئیات پروسه‏ها و سرویس‏های در حال اجرا، اطلاعات سخت افزاری، اطلاعات مربوط به شبکه و... را در اختیار ما قرار می‏دهد. در این ترفند قصد داریم به معرفی 2 ترفند پیرامون Task Manager ویندوز ویستا و 7 بپردازیم

ادامه در ادامه مطلب

یکی از تغییراتی که در ویندوزهای ویستا و 7 نسبت به ویندوز XP شاهد بودیم تغییراتی در Task Manager ویندوز بود. Task Manager یکی از برنامه‏های اصلی ویندوز است که اطلاعاتی پیرامون جزئیات پروسه‏ها و سرویس‏های در حال اجرا، اطلاعات سخت افزاری، اطلاعات مربوط به شبکه و... را در اختیار ما قرار می‏دهد. در این ترفند قصد داریم به معرفی 2 ترفند پیرامون Task Manager ویندوز ویستا و 7 بپردازیم.

ویندوز ویستا، آخرین سیستم‌عامل شرکت مایکروسافت و البته بزرگ‌ترین پروژه در تاریخ این شرکت سرانجام عرضه شد. در گزارش تصویری‌ای که در پیش رو دارید، شما را به صورت مختصر و مجمل با دنیای محصولا‌ت جدید غول ردموند آشنا می‌کنیم.

<از پنج سال پیش> ... <پس از نیم دهه> ... <مدت‌ها انتظار> ... <تأخیر> و ... . همه این‌ها را فراموش ‌کنید. ویندوز ویستا، آخرین سیستم‌عامل شرکت مایکروسافت و البته بزرگ‌ترین پروژه در تاریخ این شرکت سرانجام عرضه شد و تمام فراز و نشیب‌ها، تغییر و تحولا‌تی که در روند توسعه این سیستم‌عامل به وجود آمد، تحت تأثیر بمب خبری عرضه ویستا کمرنگ شد. همچون نسخه‌های قبلی سیستم‌های عامل مایکروسافت، ویستا نیز با داعیه تحول و دگرگونی دنیای رایانش ارائه شده است. صرف‌نظر از تغییرات بنیادی و زیرساختی ویستا، یک رابط بصری جدید، سیستم جست‌وجوی پیشرفته، ویژگی‌های امنیتی بهبودیافته، توسعه قابلیت‌های شبکه‌ای و ... از مهم‌ترین ویژگی‌های این سیستم عامل جدید هستند. البته این پایان ماجرا نیست؛ فعالیت‌های مایکروسافت در جریان توسعه این سیستم‌عامل، که به دقت به وسیله متخصصان، توسعه‌دهندگان و رسانه‌ها دنبال شد، گویای این واقعیت است که نه تنها صنعت کامپیوتر، بلکه صنعت بازی‌های کامپیوتری و به طور کلی سرگرمی‌های دیجیتال نیز تحت تأثیر سیستم‌عامل جدید دچار تحول خواهد شد. این‌که این تحولا‌ت تا چه اندازه عمیق و گسترده خواهد بود، موضوعی است که به مرور زمان مشخص خواهد شد.

همین‌طور میزان استقبال از این سیستم‌عامل و موفقیت آن در بازار کاربران خانگی و سازمانی موضوعاتی هستند که پرداختن به آن‌ها در این لحظه به چیزی جز خیالپردازی و آینده‌گویی شباهت نخواهد داشت، اما به هر حال می‌توان منتظر تغییرات مهمی در این عرصه بود. مایکروسافت همزمان با عرضه ویندوز ویستا مجموعه ارزشمند Office 2007 را نیز مهیای عرضه کرده است. تغییرات قابل توجه در رابط گرافیکی، بهبود قابلیت‌های کار گروهی و نیز قابلیت ذخیره اسناد در فرمت‌های فایلی دیگری چون XML، از مهم‌ترین ویژگی‌های نگارش جدید آفیس به شمار می‌روند. در گزارش تصویری‌ای که در پیش رو دارید، شما را به صورت مختصر و مجمل با دنیای محصولا‌ت جدید غول ردموند آشنا می‌کنیم و البته بررسی مفصل‌تر و جامع‌تر آن‌ها را به زمانی دیگر، واگذار می‌کنیم؛ البته خیلی زود ...!

 

وقتی ویندوز ویستا را استارت می‌زنید، منوی شیک برنامه‌ها جلب نظر می‌کند. این منو همان سبک ویندوز اکس‌پی را دارد، اما اینترفیس آن ساده‌تر و نظام‌یافته‌تر است.	کنترل پانل ویندوز در نمای کلاسیک آن. کنترل پانل ویستا کامل‌تر است و گزینه‌های جدیدی مثل Sidebar Properties و Windows Defender در آن دیده می‌شود.
نمایی از نوار جدید Sidebar در ویندوز ویستا که دسترسی به برخی امکانات سیستم‌عامل را آسان‌تر می‌کند. این نوار به صورت کشویی باز و بسته می‌شود.	چیدمان سه بعدی پنجره‌ها یک افکت جدید بصری در دسکتاپ ویستا است که جابه‌جایی میان چند پنجره باز را آسان‌تر می‌کند. لبه پنجره‌ها در این حالت شفاف می‌شوند.

 

 

این پنجره متعلق به Media Center یا مرکز مالتی مدیای ویستا است که دسترسی مستقیم به گالری عکس‌ها، فایل‌های ویدیو و کلیپ‌های موسیقی را فراهم می‌کند.	نمایی از بخش <سیستم و نگهداری> در کنترل پانل ویندوز ویستا. این بخش زیر مجموعه‌ای از آیکون‌های کنترل پانل در نمای کلاسیک را دربرمی‌گیرد.
ساعت و تقویم ویستا اینترفیس شیک و ساده ای دارد. ساعت ویندوز ویستا را از طریق Sldebar می توانید در دسترس داشته باشید.	در ویندوز ویستا می‌توانید علاوه بر ساعت محلی خود، ساعت چند شهر دیگر را به انتخاب خود همزمان داشته باشید. در عصر اینترنت، این قابلیت سودمندی است.

 

گزارش تصویری از ویندوز ویستا و آفیس 2007 صفحه : 2

نمایی از پنجره تنظیمات صوت کامپیوتر در کنترل پانل ویستا. مایکروسافت از طراحی تازه و متفاوتی در سرتاسر بخش کنترل پانل استفاده کرده است. پنجره ویزارد تنظیم میکروفون در ویندوز ویستا. جدیدترین نسخه ویندوز مجهز به سیستم تشخیص گفتار (Speech Recognition) است که از طریق کنترل پانل قابل تنظیم است. ویستا برای پدر و مادرهایی که می‌خواهند روی نحوه استفاده فرزندانشان از کامپیوتر کنترل داشته باشند، امکاناتی را در Parental Control پیش‌بینی کرده است. مرکز تنظیمات شبکه در ویندوز ویستا از طریق ترسیم بصری نقشه شبکه محلی و ویزاردهای مختلف، کاربر را در برپایی سریع و آسان شبکه یاری می‌دهد.     نمایی از نرم‌افزار Internet Explorer7 که همراه ویندوز ویستا نصب می‌شود. محل قرارگرفتن برخی از قابلیت‌ها مانند منوی Favorites تغییر کرده است. قابلیت نمایش صفحات مختلف در چند Tab داخل یک پنجره، در کنار قابلیت نمایش محتویات هر Tab به صورت تصاویر کوچک جابه‌جایی میان صفحات را آسان می‌کند. از طریق منوی Tools در IE7 می‌توانید به برخی از قابلیت‌های جدید این مرورگر مانند ابزار ضدسیادی (Anti-Phishing) دسترسی داشته باشید. وقتی از ابزار Phishing Filter در IE7 استفاده می‌کنید، در هر بار مراجعه به یک سایت، آدرس آن برای مایکروسافت ارسال می‌شود تا جعلی نبودن سایت کنترل شود.   نرم افزار Microsoft AntiSpyware که پیش از این به صورت مستقل قابل دانلود و نصب بود، اینک به صورت رایگان همراه ویندوز ویستا نصب می‌شود. نرم‌افزار Outlook Express در نسخه‌های پیشین ویندوز، اکنون با نام Windows Mail همراه ویستا نصب می‌شود و از نظر امنیتی قوی‌تر است. ویندوز ویستا به یک آنتی ویروس جدید به نام Windows Defender مجهز است. امنیت ویندوز ویستا از جنبه‌های مختلف بهبود پیدا کرده است. تنظیمات مربوط به مجوز اجرای یک نرم‌افزار، یکی از جلوه‌های همین تغییرات است.

گزارش تصویری از ویندوز ویستا و آفیس 2007 صفحه : 3

استفاده از سیستم Windows Update که اهمیت بسیار زیادی در امن نگه‌داشتن ویندوز دارد، در نسخه ویستا ساده‌تر شده است. بخش Solution to Problems ابزار جدیدی است که به ویستا اضافه شده است و به کاربران در حل مشکلات کامپیوترشان کمک می‌کند. نمایی از پنجره System در ویستا که بخشی از کنترل پانل ویندوز است و خلاصه‌ای از مشخصات کامپیوتر را نمایش می‌دهد. <مدیریت سازگاری نرم‌افزارها> قابلیت جدیدی است که به شما کمک می‌کند بررسی کنید کدامیک از نرم‌افزارها و سخت افزارهایتان بدون مشکل روی ویستا کار می‌کند.     هنگامی که یک پنجره را در دسکتاپ ویستا Minimize می کنید، می توانید یک شمای کوچک از آن را به صورت Thumbnail مشاهده کنید.  مرکز Sync یا هماهنگ‌سازی فایل‌ها و فولدرها در ویندوز ویستا نرم‌افزار ‌Windows Collaboration را باید جایگزین محصولاتی همچون Net meeting در پلتفرم‌های قبلی ویندوز دانست. ویندوز مدیاپلیر 11 نسخه جدید این نرم‌افزار محبوب کاربران ویندوز است که هم ظاهر شیک‌تر و هم امکانات بیشتری دارد. این نسخه همراه ویستا است.

گزارش تصویری از ویندوز ویستا و آفیس 2007 صفحه : 4

به کمک مدیا پلیر 11 می‌توانید دستگاه MP3 Player و آرشیو آهنگ‌های خود روی کامپیوتر را آسان‌تر همسان (Sync) کنید. به کمک بخش گالری عکس ویندوز ویستا می‌توانید بایگانی عکس‌های دیجیتالی خود را آسان‌تر مدیریت و طبقه‌بندی کنید. دسته‌بندی اطلا‌عات در بخش جست‌وجوی ویندوز ویستا نمایی از اینترفیس سه بعدی بازی شطرنج در ویندوز ویستا   آیکون های روی دسکتاپ ویستا در حالت (بسیار بزرگ) نیز قابل نمایش هستند. نمونه های آزمایشی از ویندوز ویستا در کنفرانس PDC 2006 آماده شده بود تا شرکت کنندگان آن را از نزدیک لمس کنند. یک اتوبوس تزئین شده با تبلیغات مربوط به ویندوز ویستا بسته‌های نرم‌افزاری ویندوز ویستا از هم‌اکنون در فروشگاه‌های سراسر دنیا توزیع شده‌اند.     گزارش تصویری از ویندوز ویستا و آفیس 2007 صفحه : 5     نمایی از برنامه اکسس‌ نمایی از برنامه اکسل‌   نمایی از برنامه پاورپوینت‌ نمایی از رابط گرافیکی Tooltip در برنامه‌های آفیس 2007 نمایی از برنامه ورد

اما در ویندوز ویستا و 7 قابلیت جدیدی اضافه شده است که انتخاب همزمان چندین آیتم را بسیار ساده می‏کند. این امکان با اضافه شدن چک باکس در کنار هر فایل و فولدر مهیا شده است. در این ترفند نحوه فعال سازی چک باکس‏ها جهت انتخاب آیتم‏های مختلف را در ویندوز ویستا و 7 برای شما بازگو می‏نماییم.

برای این کار:

ابتدا بر روی منوی Start کلیک کرده و عبارت Folder Options را وارد نموده و Enter بزنید.

در پنجره Folder Options به تب View بروید

حال در لیست موجود، تیک گزینه Use check boxes to select items را بزنید و بر روی دکمه OK کلیک کنید.

اکنون در صورتی که ماوس را بر روی یک فایل یا فولدر و یا حتی شورتکات‏های موجود در صفحه دسکتاپ ببرید خواهید دید که یک چک باکس در کنار آن به چشم می‏خورد. با زدن تیک مربوط به هر آیتم می‏توانید آن را به حالت انتخاب دربیاورید.

برای انتخاب سایر آیتم‏ها نیز می‏بایست بدون کلیک بر روی فضای خالی، تیک آیتم بعدی را بزنید. به همین ترتیب می‏توانید به سادگی چندین فایل یا فولدر را به طور همزمان انتخاب کنید.

استارت سريع!

اگر عمل Shutdown در كامپيوتر درست انجام نشود، كامپيوتر در استارت بعدی، برای اينكه هارد را از لحاظ داشتن خطا يا اشتباه چك كند، با برنامه Scandisk استارت می شود كه مستلزم صرف زمانی طولانی است. برای اينكه از اجرا شدن Scandisk جلوگيری كنيد، به ترتيب زير عمل كنيد:
از منوی استارت بر روی Run كليك كرده و بعد دستور msconfig را اجرا كنيد. سپس قسمت system configuration programs را باز كنيد و در قسمت Register، general كليك كنيد و سپس فرمان “ Scandisk after error by shutdown disabled “ را فعال كنيد. در آخر، همه پنچره ها را با دستور ok ببنديد و ويندوز را دوباره استارت كنيد.


از كار انداختن پخش آهنگ هنگام بالا آمدن سيستم

اگر كامپيوتر شما هنگام بالا آمدن سيستم، آهنگ پخش می كند، در صورتی كه آن را از كار بيندازيد، كامپيوتر سرعت بيشتری خواهد داشت. برای اين كار، به ترتيب از Start/Settings/Control Panel، قسمت Sounds and Multimedia را انتخاب كنيد. پس از آن، پنچره ای باز می شود. در آنجا مشخص شده است كه كدام قسمتها به همراه پخش آهنگ عمل می كنند. قسمتهايی كه با پخش آهنگ همراه هستند، علامت بلند گويی را در كنار خود دارند بر روی قسمتهايی كه می خواهيد پخش آهنگ آنها را غيرفعال كنيد، مارك بزنيد. سپس از منوی Name كه در زير آن قرار گرفته است، دستور None را انتخاب كنيد.


لغو دستور اجرای اتوماتيك برنامه ها

بسياری از برنامه هاهنگام استارت به طوراتوماتيك اجرامی شوند. آيا شما واقعاً به همه آنها احتياج داريد؟ برای اينكه از استارت شدن اتوماتيك اين برنامه ها جلوگيری كنيد، از منوی استارت، Run را انتخاب كرده و سپس دستور msconfig را اجرا كنيد. از طريق Register و بعد “ Auto Start “ قادر نخواهيد بود كه برنامه مورد نياز خود را به صورت مجزا انتخاب كنيد، بلكه فقط می توانيد علامت تيك (P) يا ضربدر (×) را از جلوی برنامه هايی كه نمی خواهيد اجرا شوند، برداريد.


پاك كردن برنامه ها

شما همواره برنامه هايی را از اينترنت Download می كنيد. برای پاك كردن آنها از برنامه Uninstall استفاده كنيد، كه آن را می توانيد به ترتيب از Start/Settings/Control Panel تحت نام Add/Remove Programs پيدا كنيد.
برنامه ای را كه می خواهيد پاك كنيد، مارك بزنيد و بعد بر روی آيكون Add/Remove كليك كنيد. بدين ترتيب، برنامه به طور كامل از كامپيوتر شما پاك می شود


ايميل های قديمی را پاك كنيد

ايميل هايی كه به خصوص با فايل های پيوست شده ( عكس، فيلم و فايل های موسيقی ) ارسال شده اند، سرعت و قدرت كامپيوتر را كاهش می دهند. به همين دليل، تمام ايميل های خود را به طور كامل بررسی كنيد و آنهايی را كه ديگر احتياجی نداريد، پاك كنيد.


Defragment كردن هارد

با دستور Defragment، هارد كامپيوتر خود را مرتب كنيد. خود اين كار، زمان می برد، ولی در عوض، سرعت كامپيوتر شما را بالا خواهد برد. برای اين كار از منوی استارت Programs/Accessories/System tools/Disk Defragmenter را كليك كنيد.
نكته: پس از شروع عمل Defragment، كامپيوتر را به حال خود بگذاريد و هيچ كار ديگری با آن انجام ندهيد.


عكس زمينه را غير فعال كنيد.

اين عكسها با وجود همه جذابيتی كه دارند قدرت و سرعت كامپيوتر را كم می كنند. بنابراين، بهتر است كه عكس پيش زمينه را برداريد. برای اين كار با كليك راست ماوس بر روی صفحه Desktop، Properties را انتخاب كنيد و در قسمت Background، دستور None را انتخاب كنيد.


فايل های موقت و آدرس های اينترنتی موجود در حافظه موقت را پاك كنيد

در حالی كه در اينترنت مشغول جستجو هستيد، Browser مثلاً (Internet Explorer) كپی سايت های بازديد شده را بر روی هارد قرار می دهد. اين كار، عمل جستجو را تسريع می كند، اما به تدريج مقدار زيادی اطلاعات جمع می شود كه سرعت كامپيوتر را كم می كند. بنابراين، بهتر است كه اين فايل ها را پاك كنيد. در Browser، از منوی بالای صفحه، Tools و سپس Internet Options را انتخاب كنيد و آن گاه بر روی Delete Files، Delete Cookies كليك كنيد.


كاهش ظرفيت فايل ها و آدرس های اينترنتی كه در كامپيوتر ذخيره می شوند.

پاك كردن هر روز فايل های موقت و آدرس های اينترنتی ، واقعاً اعصاب را خسته می كند. شما می توانيد Cashe خود را طوری تنظيم كنيد كه فقط اطلاعات كمی را بتوانيد ذخيره كنيد.
برای اين كار در Browser، Tools و سپس Internet Option را انتخاب كنيد. در پنجره باز شده بر روی قسمت Settings كليك كنيد. در آنجا قسمت Amount of disk space to use را برابر مقدار 1MB تنظيم كنيد.


به روز كردن ويندوز

شركت مايكروسافت به طور مرتب نسخه های update ويندوز خود را برای كاربرانش ارائه می دهد. در نتيجه، قادر خواهيد بود كه درايوها و فايل های جديد را به صورت رايگان Download كنيد. از منوی استارت، قسمت Windows update را انتخاب كنيد. با اين كار، ويندوز نصب شده بر روی كامپيوتر شما update خواهد شد.