تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

بر اساس گزارش آزمايشگاه امنيتي پاندا، اين كد مخرب، يك كرم كامپيوتري است كه تا اين لحظه اغلب در محدوده ايران، رديابي شده و سرعت انتشار نسبتاً بالايي نيز دارد.
همشهري آنلاين: يك ويروس ايراني جديد كه هدف خود را روشنگري عمومي اعلام كرده است، از طريق انتشار گسترده در سايت هاي ايران و كشورهاي همسايه، باعث اختلال در عملكرد كامپيوترها و شبكه هاي محلي شده و بسياري از كاربران اينترنت را مورد حمله قرار داده است.

اين ويروس جديد كه در بسياري از مراكز مهم و استراتژيك نظير برخي بانك ها، ادارات دولتي و دانشگاه هاي كشور نيز رديابي شده است، با نمايش پي درپي جملات اهانت آميز به زبان فارسي، ارزش ها و باورهاي اجتماعي را مورد بي احترامي و هجو قرار مي دهد.

بر اساس گزارش آزمايشگاه امنيتي پاندا، اين كد مخرب، يك كرم كامپيوتري است كه تا اين لحظه اغلب در محدوده ايران، رديابي شده و سرعت انتشار نسبتاً بالايي نيز دارد.

32/Nahkos كه در سومين روز از آغاز انتشار خود رديابي شده، هنوز براي اغلب نرم افزارها و شركت هاي امنيتي غير قابل شناسايي است. برخي از كارشناسان امنيتي در داخل كشور بر اين عقيده اند كه اين كرم كامپيوتري، گونه جديد و اصلاح شده اي از يك ويروس قدرتمند ايراني است كه حدود يك ماه قبل بسياري از سيستم هاي خانگي و شبكه هاي محلي را آلوده كرده بود.

آلوده كردن فايل ها از طريق ايجاد يك پوشه با عنوان XPcode در درايوهاي سيستم و نيز به اشتراك گذاري اين پوشه در سرتاسر شبكه محلي با نام NEW_SOFT براي افزايش وسعت آلودگي و نيز چاپ خودكار و پي درپي جملات ركيك و ضدارزش با هر بار استفاده از دستگاه چاپگر، از خصوصيات و عملكردهاي تخريبي اين ويروس ايراني محسوب مي شود.

اين درحالي است كه ماه گذشته نيز 2 ويروس ايراني از همين نوع منتشر شده بود كه يكي از اين ويروس ها براي اعتراض به نتايج يك مسابقه، در اينترنت منتشر شده بود.

W32/Samazad براي اعتراض به نتايج مسابقه دانشجويي كه ? شهريور امسال در يزد برگزار شده، در اينترنت منتشر شده است. اين ويروس قدرت تخريبي نداشت و خود را در قسمت هاي مختلف كامپيوتر كپي كرده و فايل هايي را در مسير ويندوز مي ساخت.

اين ويروس اينترنتي درون همه درايوها فايلي به نام Autorun.inf ايجاد مي كرد كه با اين كار بعد از كليك كردن روي هر درايو باعث اجرا شدن ويروس مي شد. درمتني كه از طريق اين ويروس به نمايش گذاشته مي شود، گفته شده كه اگر نتايج مسابقه در سال آينده نظير امسال ناعادلانه باشد، نسخه مخرب اين ويروس توليد خواهد شد.

ويروس ايراني ديگر كه چند هفته پيش منتشر شده بود، نسخه دوم W32/Saldost به شكل يك نوار زردرنگ در بالاي صفحه رايانه و همراه با جملات فارسي به رنگ قرمز نمايش داده مي شد.

اين «بدافزار» اينترنتي پس از اجراي فايل آن بر روي سيستم كاربر، ابتدا خودش را بر روي سيستم كپي مي كرد و سپس با تغيير دادن كليدهايي در رجيستري باعث بروز مشكلاتي از جمله باز نشدن Folder Option و مخفي نگه داشتن فايل هاي مخفي مي شد.

كاربران اينترنت و مديران شبكه براي اطمينان از عدم آلودگي كامپيوترهاي خود به اين ويروس ها، مي توانند به ترتيب از برنامه هاي NanoScan و MalwareRadar استفاده كنند.


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

چه تفاوتى ميان اينترنت و وب جهان گستر وجود دارد؟ چه مواقعي بايد قبل از URL از www استفاده كنيم؟بسيارى از مردم مفاهيم اينترنت و وب جهان گستر (world wide web) را يکسان يا به جاى هم به کار ميبرند. اينجا توضيح ميدهم که چرا اين کار اشتباه است.خوب، اينترنت يک داﻻن تو در تو است از تلفن‏ها، خطوط کابلى، ماهواره‏ها، سيم‏هاى شبکه و کامپيوترهاى به هم پيوسته که در سر تا سر جهان پراکنده شده‏اند. وب به نامى گفته ميشود که به هر چيز (thing) در اينترنت تعلق گرفته است. ما ميتوانيم با استفاده از Uniform Resource Locator يا URL به آن چيز دسترسى داشته باشيم. اين روش آدرس‏دهى (مثل www.popsci.com) در دهه ٦٠ اينترنت را تبديل به شاهراه اطلاعاتى کرد. به خصوص اينكه باعث حذف اعلان‏ها و فرمان‏هايى شد که سابقاً کاربران مجبور بودند تا براى رسيدن به اطلاعات تايپ کنند. بخش اعظمى از محتوياتى که شما از طريق URL به دست مي آوريد، فايلهايى هستند که با يک کد خاص موسوم به HyperText Makup Language يا به اختصار HTML نوشته شده‏اند. ما فايلهاى HTML را به عنوان صفحات وب ميشناسيم.
حالتهاى زيادى پيش مي آيد که به جاى وب از اينترنت استفاده مىکنيم : مثل وقتى که يک e-mail ميفرستيم؛ يک MP3 را به وسيله يک برنامه انتقال مستقيم (peer-to-peer) مشابه Limewire دريافت ميکنيم؛ يا يک پيام فورى را توسط برنامه‏اى مانند ICQ ارسال ميکنيم. و نيز برخى از آدرسهاى وب که با ".www" شروع نميشوند.
به خاطر هوشمندى كه در مرورگرها و اغلب وب‏سرورها قرار داده شده است، معموﻻً نيازى به وارد کردن ".www" قبل از يک آدرس وب وجود ندارد. وقتى يک URL را وارد ميکنيد، مرورگر يک درخواست به يک سرور براى پيداکردن سايت ميفرستد. سرور اغلب سايت را حتى بدون پيشوند (به عنوان مثال google.com) تشخيص ميدهد. اما اگر نتوانست، خود مرورگر پيشوند را اضافه ميکند و دوباره آن را ارائه ميکند؛ يا به اميد پيدا کردن يک مورد منطبق، آن را از سرورهاى بزرگتر و بزرگتر طلب (ping) مىکند. حتى اگر شما www را وارد نکرده باشيد هنگام برقرارى ارتباط در مرورگر شما نمايش داده مىشود. اما بايد کمى هم مراقب باشيد، به هر حال بعضى از سرورها کمى غير عادى هستند و توانايي تصحيح URL ها را ندارند؛ بنابراين اگر www را ننوشته باشيد ممکن است سايتتان را پيدا نکنيد.
يان ياکوبس از کنسرسيوم وب جهان گستر واقع در MIT مى گويد « در جهان ايده‏آل، URL ها نه ديده مي شوند و نه شنيده ». در حال حاضر کاربران، سايتها را به وسيله موتورهاى جستجويى چون Google پيدا ميکنند و براى رسيدن به هر چيزى روى لينک‏ها کليک مي کنند. کنسرسيوم در جستجوى راهبردهاى جهانى براى تغيير معمارى وب است تا گردش در آن را آسانتر کند؛ به خصوص براى افرادى که دچار نوعى معلوليت جسمى نيز هستند.


|
امتیاز مطلب : 15
|
تعداد امتیازدهندگان : 5
|
مجموع امتیاز : 5
تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

سياري از شركت ها، موسسات و افراد مي خواهند حضوري الكترونيكي بر روي اينترنت داشته باشند تا از اين طريق محصول يا خدمات خود را بازاريابي كنند و بفروش برسانند. همه آنها مي خواهند بدانند كه اين كار چقدر برايشان هزينه دارد. نويسنده قصد دارد در اين مقاله نگاهي اجمالي داشته باشد به فهرستي از مهمترين هزينه ها ...


آنچه مسلم است اين است كه ورود به گرداب گسترده گيتي از همان لحظه و ثانيه اول خرج دارد و اجازه دهيد يك بار ديگر براي شما بگويم كه منظور من از گرداب گسترده گيتي صرفاً اينترنت يا وب گسترده نيست. شما از همان زماني كه از تلفن هاي سلولي خودتان استفاده كرديد، از همان زماني كه براي دريافت تصاوير تلويزيون هاي ماهواره اي، آنتن و دستگاه Setup Box رسيور خودتان را خريداري و نصب كرديد، از همان زماني كه كامپيوتري خريديد و برايش نرم افزار هاي مختلفي نصب كرديد، از همان زمان، وارد گرداب شده ايد و همه ي شما بخوبي مي دانيد كه از همان زمان بايستي خرج مي كرديد. پرداخت پول به فروشنده تنها بخشي از اين پروسه ورود به گرداب گسترده گيتي است. زمان پارامتر ديگري است كه بايد براي يادگيري و آموختن مداوم و تمرين و در عين حال به سرعت آموخته ها را به افرادي كه بيرون از گرداب هستند - براي بقاي خود و ديگران - آموزش دادن صرف شود.

فن آوري اطلاعات و ارتباطات صرفاً برخورداري از تجهيزات و استفاده از آنها نيست. بسياري از مردم فكر مي كنند كه با داشتن يك كامپيوتر (روميزي يا همراه) و يك مودم و خط تلفن، يك تلفن (روميزي يا همراه) و تجهيزات و نرم افزار هاي لازم و غيره به استفاده از آخرين فن آوري هاي اطلاعات دست يافته اند كه چنين نيست. داشتن اين تجهيزات و نرم افزار ها و حتي اتصال به اينترنت و يا داشتن يك سايت وب بر روي شبكه جهاني به معناي دستيابي به فن آوري اطلاعات نيست. واقعيت اين است كه در قرن حاضر، تنها چيزي حدود 10 درصد از نوع بشر توانسته است به فن آوري اطلاعات به معناي واقعي دست يابد. دستيابي و استفاده واقعي از آخرين و مدرن ترين فن آوري ها چه در زمينه اطلاعات و چه در رابطه با ارتباطات بايستي موجب افزايش بهره وري در سازمان يا شركت مورد نظر و پرسنل مرتبط با آن شود. فن آوريهاي مدرن و انتخاب بهترين آنها در رابطه با اطلاعات و ارتباطات بايستي ارتباطات درون و برون سازماني را سهل تر و سريعتر كند. اخبار و رويداد ها را به موقع برساند و تحويل دهد و باعث انقلابي در محيط هاي كاري و حتي در خانه ها و در كانون هاي خانواده شود. در كنار تجهيزات و نرم افزار ها و سخت افزار ها، شناسايي نياز و آموزش افراد از امور اصلي و حياتي در رابطه با استفاده واقعي از فن آوري اطلاعات است. بنابر اين شركت ها و موسسات و سازمانها و حتي افراد بايستي براي برخورداري از مزايا و استفاده جدي از فن آوري اطالاعات و ارتباطات خود يك طرح اساسي داشته باشند. ناهماهنگي در پيش بردن امور، آفتي است كه گريبان شركت ها يا گرفته است و يا اينكه بزودي خواهد گرفت. از همين روست كه معتقدم تا شركت ها و سازمانها و افراد بيايند از فن آوري هاي نوين بدرستي و مطابق با طرح استفاده كنند بايستي هزينههايش را نيز بپردازند. در شركت ها و سازمانهايي كه كاغذ بازي وجود دارد، صدها و هزاران كامپيوتر متصل به اينترنت نمي تواند بهره وري پرسنل و سازمان را بالا ببرد. تا زماني كه پرسنل براي استفاده صحيح از فن آوري و اطلاعات آموزش نديده باشند، داشتن يك سايت وب روي اينترنت مسلماً نمي تواند فروش را افزايش دهد. بنابر اين كليه امور جاري شركت يا سازمان از اتوماسيون امور مالي، بازاريابي و فروش گرفته تا اتوماسيون مديريت در هر يك از اجزاي پروژه بايستي همگام با تكنولوژي نوين باشد. اين امور، همه و همه هزينه دارد و مهمترين هزينه اي كه بايد پرداخت شود، وقت و زمان است براي آموزش حرفه اي پرسنل در اجراي سريع و دقيق وظايف محوله.

مسلماً براي راه اندازي يك سايت وب بايستي خرج كرد و هزينه هايي را پرداخت. اين روزها، كمتر كسي براي شما كاري را به رايگان انجام مي دهد و تسهيلاتي را به رايگان در اختيارتان قرار مي دهد، اگر هم بدهد مطمئن باشيد كه در مقابل انجام آن از شما انتظار دارد كه به همان ميزان لطفي در حق اش بكنيد: حمايت مادي يا معنوي.

براي راه اندازي يك سايت وب روي اينترنت، اولين هزينه هاي ابتدايي شايد همان پرداخت سالانه ثبت آدرس يا Domain، ميزباني يا hosting سايت، طراحي و نگهداري و مديريت سالانه سايت باشد و چنانچه بخواهيد طرحي از تجارت الكترونيك را بر روي اينترنت داشته باشيد لازم است كه براي انجام امور مالي و دريافت ها و پرداخت ها از تسهيلات Merchant Account Provider و تبليغات و نرم افزار هاي ويژه اي نيز استفاده كنيد.

يك نكته بسيار مهم اين است كه موفقيت يك سايت اينترنتي چيزي نيست كه يك شبه به دست آيد. شايد لازم باشد با توجه به مخاطبين هدف خود، استراتژي هاي مختلفي پياده سازي، طراحي و اجرا كنيد و اين خود زمان مي برد. فضاي مجازي در تغيير و تحولي دائمي است و شما - به هر عنوان يا در هر سمتي كه هستيد - بايستي زماني را براي يادگيري كنار بگذاريد و حتي براي آن هزينه كنيد.


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

همانطوریکه در مقاله «IP چیست؟» ذکر گردیده، هر کامپیوتر روشن و فعال در شبکه (اینترنت) دارای یک مشخصه شناسایی معلوم و معینی به نام IP است. بسیاری مواقع هکرها از همین IP برای نفوذ به کامپیوتر قربانی، استفاده می کنند. (توضیحات بیشتر در سایر مقالات سایت میکرو رایانه) با استفاده از روشی که در ذیل می آید، شما می توانید IP خود را از دسترس این گونه افراد (هکرها) محفوظ نگه دارید و IP کامپیوترتان، مخفی خواهد ماند.

برای این منظور به شرح زیر عمل کنید:
1- ابتدا از منوی Start به Run بروید و در محیط Run عبارت MMC را تایپ کنید.

2- در محیط جدید ، از منوی File به قسمت Add/Remove Snap-in بروید.

3- در پنجره باز شده بر روی دکمه Add کلیک کنید.

4- در پنجره جدید ، بر روی IP Security Policy Management کلیک کنید و دکمه Add را بزنید.

5- سپس Finish را بزنید و خارج شوید.

6- در پنجره قبلی بر روی OK کلیک کنید.

7- حال در همان محیط اولیه هستید. آیکون کناری عبارت IP Security Policy Management زرد رنگ است (دارای نوار زرد رنگی است) اکنون باید یک بار بر روی آن کلیک کنید تا به رنگ سبز در آید.

8- در پایان از طریق منوی File روی Exit کلیک کنید و با انتخاب گزینه Yes این عملیات را ذخیره نمایید.


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

شاید شما هم مثل تمامی وبمسترها هر از گاهی پیج رنک گوگل سایتهای خودتان را بررسی کنید تا از تغییرات آن مطلع شوید. اما آیا واقعا پیج رنک گوگل فاکتوری تعیین کننده و بسیار مهم میباشد؟ آیا پیج رنک گوگل میتواند معیاری برای موفقیت و یا شکست یک سایت مطرح شود؟ بسیاری از خریداران دامنه و وبسایت حاضرند مبلغ بیشتری را برای سایتهای با پیج رنک بالاتر هزینه کنند آیا این کار سنجیده و صحیح است؟

در این مطلب قصد دارم به بررسی پیج رنک گوگل و اهمیت و عدم اهمیت آن بپردازم. ضمن اینکه نتایج نظرسنجی که درباره ی این موضوع در یکی از سایتهای معتبر صورت گرفته را به اطلاعتان میرسانم.

در تعریف کلی رنک به معنای رتبه و شاخص میباشد. گوگل به عنوان بزرگترین غول آنلاین مانند کمپانی های دیگر رنکینگ واحدی برای سایتها مطرح میکند. شاخص رنکینگ گوگل به ۱۰ واحد تقسیم شده است. اصل رتبه بندی و رنکینگ گوگل براساس لینکها و بک لینکها تعیین میشود اما در کنار این عامل بیش از ۲۰۰ فاکتور دیگر هم تاثیر گذار میباشند. هر چقدر تعداد لینکها و بک لینکهای طبیعی بیشتر باشد پیج رنک سایت هم بیشتر میشود.


بسیاری از وبمسترها و وبلاگنویسهای آماتور در شروع کار دائما پیج رنک گوگل سایت و وبلاگ خود را مانیتور میکنند و از افزایش آن خوشحال میشوند و احتمالا با کاهش آن ناراحت ! این دسته از افراد تغییرات پیج رنک گوگل را بعنوان ملاکی برای موفقیت و یا شکست سایتها و وبلاگها میپندارند. خریدارانی هم که در بازار خرید و فروش دومین و وبسایت فعالیت میکنند حاضرند مبلغ بیشتری را برای سایتها و دامنه های رنک دار هزینه کنند. شاید همین مورد است که باعث میشود تا اهمیت پیج رنک گوگل کمی بیشتر شود.و یا بسیاری از افرادی که در محیط اینترنت به تبلیغات و بازاریابی اشتغال دارند حاضرند مبالغ بالایی جهت رزرو تبلیغ در یک سایت با رنک بالای گوگل بپردازند. اما این سوال مطرح میشود که واقعا اهمیت پیج رنک گوگل چقدر است؟


Susan Moskwa یکی از کارمندان گوگل میگوید:ما دفعات زیادی به وبمسترها گفتیم که روی عدد پیج رنک تمرکز نکنند. بسیاری از وبمسترها و صاحبان سایتها فکر میکنند پیج رنک گوگل فاکتوری مهم و اساسیست که بایستی دائما مانیتور شود اما واقعا اینگونه نیست.

عدد پیج رنک گوگل ملاکی غلط و ناکارآمد میباشد و شخصا اعتقادی به عدد پیج رنک گوگل ندارم. بارها در این مورد دوستان از من سوال کرده اند که چرا با وجود اعمال تغییرات و بهینه سازی سایت اما تغییر در پیج رنک گوگل نداشتیم اما تنها جواب من این بوده که عدد پیج رنک را کاملا فراموش کنید.


خریداران دامنه و وبسایت بخصوص در ایران هم دائما دچار مشکل میشوند. وقتی پیشنهاد فروش یک دامنه با رنک مثلا ۴ را دریافت میکنند بی درنگ حاضرند مبلغ بیشتری هزینه کنند تا صاحب این دامنه شوند. قیمت دامنه با رنک ۴ در ایران حداقل ۶۰-۷۰ هزار تومان هست درصورتیکه خریداران حرفه ای تر که به این مسائل واقف تر هستند حاضر نیستند بیشتر از ۳۰ دلار برای اینگونه دومین ها هزینه کنند.


حدود ۶ ماه پیش در سایت معتبر seroundtable.com نظرسنجی ای دراین باره از وبمسترها بعمل آمد.

 در این نظرسنجی بیش از ۳۰۰ وبمستر شرکت کرده بودند. نتایجی که در این نظرسنجی بدست آمد جالب است:
سوال: پیج رنک گوگل برای شما در سال ۲۰۱۰ چقدر مهم است؟

- تا حدودی مهم است. ۴۱ درصد

- مقدار کمی مهم است. ۲۷درصد

- اصلا مهم نیست. ۱۸ درصد

- بسیار مهم است. ۱۳ درصد
شاید کمتر کسی وجود داشته باشد که سایت CNN.com را از لحاظ محتوا – بهینه سازی و … قبول نداشته باشد. این سایت دارای رتبه ی ۶۱ جهانی ( طبق رنک آلکسا) هست و رنک گوگل این سایت هم ۱۰ میباشد. این رنکها کاملا طبیعی و باور پذیر هستند. اما آیا رنک سایتهای زیر قابل قبول میباشند؟
w3.org : دارای رنک جهانی ۳۷۸ و پیج رنک ۱۰ گوگل

!usa.gov : دارای رنک جهانی ۵۷۶۶ و پیج رنک ۱۰ گوگل

!!europeana.eu : دارای رنک جهانی ۱۳۸۴۸۰ و پیج رنک ۱۰ گوگل !!!
اما با وجود تمام اینها چیزی که بسیار مهم است رنک کلمات کلیدی (کیوردها) میباشد.برای مثال شاید شما صاحب یک فروشگاهی باشید که رنک یک دارد اما در تمام کلمات کلیدی مرتبط با محصولاتتان صاحب رتبه های برتر جستجو باشید. به این ترتیب دیگر نیازی به مانیتور کردن پیج رنک گوگل ندارید.


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

ابتدا ياد آوری می کنم که ارتباط بين کامپيوتر ها به سه روش ممکن است:

١. از طريق کابل شبکه (RJ-45) که برای اين نوع اشتراک به تعدادی از اين کابل ها و يک دستگاه تقسيم کننده يا HUB نياز داريد. تعداد پورت های HUB بايد حداقل يکی بيشتر از تعداد کامپيوترهای شما باشد (مگر اينکه از يکی از خود کامپيوترها برای تقسيم اينترنت استفاده کنيد). استفاده از اين کابل ها بهترين، ارزانترين و پرطرفدارترين روش برای تشکيل شبکه است. اشکال اين روش نياز به سيم کشی است.

٢. روش دوم استفاده از شبکه های بی سيم يا WiFi است که اين روزها خيلی ها بجای استفاده از کابل از اين سيستم ها استفاده می کنند. برتری اين کار عدم نياز به سيم کشی و امکان حمل و نقل است که به ويژه برای laptop ها احميت دارد. اشکال آن يکی هزينه بسيار بالای آن (چند صد دلار برای يک شبکه ساده) است و ديگری اينکه مقدار زيادی از قدرت آن بجای افزايش سرعت برای جلوگيری از اشکال در ارتباطات مصرف می شود. ولی با اين همه سرعت اين سيستم ها خوب است و قيمت بالا اشگال عمده آنها است.

٣. روش دوم استفاده از خط تلفن يا HomePNA است که همانطور که در مقاله ٢٧ توضيح دادم روش خوبی است چون خيلی از سيستمهای بی سيم ارزانتر است و برخلاف شبکه های کابلی نياز به سيم کشی ندارد. اگر از اين روش استفاده می کنيد حتما از کارتهای جديدتر استفاده کنيد که سريعتر هستند. سيستم های قديمی که به HPNA1 مشهور است آرام هستند و ممکن است گاهی دچار قطع ارتباطات شوند.

اگر فقط از دو کامپيوتر استفاده می کنيد خيلی از شرکتهای ارائه دهنده سرويس به شما اجازی استفاده هر دو کامپيوتر را از طريق HUB می دهند و نيازی به تقسيم اينترنت نخواهيد داشت. ولی برای بيشتر از دو کامپيوتر، از هر کدام از روشهای بالا که استفاده کنيد سه روش برای تقسيم يک (يا چند) خط اينترنت بين تمام کامپيوترهای شبکه وجود دارد:

١. پر طرفدارترين روش استفاده از دستگاهی بنام Router است که يک خط اينترنت را بين چند کامپيوتر تقسيم می کند. اين روش برای استفاده از شبکه های کابلی بخصوص برای تعداد محدودی کامپيوتر بهترين راه است چون اکثر Router ها يک دستگاه HUB در داخل خود دارند و ميتوانيد مستقيما کامپيوترها را به آنها وصل کنيد. بعضی شرکتهای اينترنت به شما امکان اين را می دهند که از Router بجای Modem های معمولی که در اختيارتان قرار می دهند استفاده کنيد. البته برای اين کار بايد از Router ويژه ای که شرکتها در اختيارتان قرار می دهند استفاده کنيد. متاسفانه فعلا هيچکدام از شرکتهای اصلی در تورنتو اين امکان را ندارند ولی برخی شرکتهای جديد DSL بجای اجاره Modem به شما امکان خريد Router يا Modem را می دهند که در اين صورت اجازه انتخاب داريد. ويندوز XP و لينوکس کامپيوترها را براحتی برای استفاده از Router تنظيم می کنند. قبل تنظيم کردن کامپيوترها ابتدا آنها را آزامايش کنيد زيرا معمولا نيازی به تنظيم آنها نخواهيد داشت. اگر کامپيوترها قبلا مستقيما به Modem وصل می شدند بايد ابتدا تنظيمات Modem را پاک کنيد.

٢. بجای استفاده از Router ميتوانيد يکی از کامپيوترها را مستقيما به اينترنت وصل کنيد تا کامپيوترهای ديگر از اينترنت آن استفاده کنند. خرج اين کار کم است، ولی برای اينکه کامپيوترهای ديگر به اينترنت وصل شوند، کامپيوتر اصلی بايد هميشه روشن باشد. در ضمن اين کامپيوتر نياز به دو کارت شبکه دارد که يکی به شبکه وصل ميشود و ديگری به Modem (مگر اينکه Modem طور ديگری به کامپيوتر وصل شود – مانند USB). برای استفاده از اين روش در ويندوز بايد از Internet Connection Sharing و در لينوکس از سرويس هايی به همين نام يا مشابه آن (بستگی به پخش لينوکس) استفاده کنيد. برای تنظيم کامپيوترهای ديگر کامپيوتر اصلی حکم يک Router را دارد.

۳. روش بهتر ساختن Router خودتان با استفاده از يک کامپيوتر قديمی است. (همانطور که گفتم اگر از شبکه های کابلی برای تعداد کمتری کامپيوتر استفاده می کنيد و هنوز دستگاه HUB تهيه نکرده ايد بهتر است بجای آن يک دستگاه Router بخريد، در غير اين اين صورت احتمالا اين روش سوم بهترين است). برای اين کار به يک کامپيوتر قديمی (مانند 386) با دو کارت شبکه و يک Floppy Drive و يک نرم افزار رايگان (نرم افزار هفته را بخوانيد) نياز داريد. اين سيستم بهتر از يک Router پرقدرت و گرانقيمت عمل می کند و برای کاربرای منزل و حتی شرکت های بزرگتر ايده عال است. در شماره بعدی تهيه اين سيستم را توضيح می دهم


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

كرك كردن يا رجيستر كردن اين برنامه ها به چند دسته تقسيم مي شود:

دسته اول : يك سري از برنامه ها هستند كه با شماره سريال رجيستر مي شوند در اين گونه موارد خيلي ساده ابتدا برنامه رو باز كنيد بعد در قسمت تولبار روي قسمت هلپ برويد بروي آن كليك كنيد و دنبال چيزي تو مايه هاي رجيستر يا رجيستريشن يا Produce Registration بگرديد. بعد يوزر نيم ورجيستريشن كد رو وارد كنيد و روي دكمه رجيستر كليك كنيد.

دسته دوم: يك سري از برنامه ها هستند كه مي بايست كرك شوند.در اين گونه موارد اگر برنامه رو اجرا كرده ايد ابتدا برنامه رو ببنديد.

نكته : توجه کنید که برنامه در قسمت Task Bar در حال اجرا نباشه خوب، حالا فايل زيپي را كه دريافت كرده ايد رو با يك برنامه مثل WinZip باز كنيد و فايل هاي باز شده رو به پوشه ايي كه برنامه رو در آن نصب كرده ايد،در ريشه اصلي پوشه منتقل نماييد وقتي كه فايل ها روPast كنيد يه منويي باز ميشه كه يك YesوNo داره بروي Yes كليك كنيد ديگه كار تمام است.

دسته سوم: يك سري از برنامه ها هستند كه مي بايست پچ (Patch) شوند. در اين گونه موارد هم مانند دسته دوم ابتدا برنامه رو از حالت اجرا خارج كنيد سپس فايل زيپ شده رو باز و محتواي آن را به پوشه برنامه مورد نظر انتقال داده ، اون فايل پچ رو باز كنيد و بروي دكمه Patch كليك نماييد كار تمومه و برنامه شما پچ شده.

نكته : يك نمونه فايل هاي Patch هستند كه شبيه فايل هاي رجيستري هستند يعني با پسوند

(.reg ) اگه فايل پچتون اين جوري بود فقط اونو به پوشه برنامه انتقال دهيد بعد فقط 2 بار بروي آن كليك كنيد.

دسته چهارم: دسته آخر فايل هاي Keygen هستند كه يه مقدار دقت بيشتر مي خواد.اين برنامه هايKeygen يوزر نيم وشماره سريال يا همون رجيستريشن كد مي دن به اين صورت كه Keygen ها رو وقتي باز ميكنيد 2 قسمت دارن : اول قسمت دومشون رو ميگم (Registration Code): شما در اين قسمت نمي تونيد هيچ عملي انجام بدهيد و زماني كه شما در قسمت بالا چيزي وارد مي كنيد در اين قسمت شماره رو مي نويسه. اما قسمت اولش اگه از شما دراين شماره Hardware ID رو خواست به قسمتHelp يا about برنامه برويد و اون شماره رو از اونجا كپي و در اين قسمت Past نماييد.در قسمت پايين مي بيند كه شماره سريال ظاهر ميشه گاهي اوقات در فايل نوت پديي (Notepad) است كه شما آن را به همراه فايل Keygen از حالت زيپ خارج كرده ايده، گاهي توي فايليه كه روش عكس يه مانيتور كشيده .

نكته : اگه توجه كرده باشين در هر بار كه شما بروي اين آيكن مانيتور كليك مي كنيد منوي سيستم اينفورميشن براتون باز ميشه و شما نمي تونين محتواي اونو ببينيد براي باز كردن اين فايل كافي است ابتدا شما بروي آيكن دكمه سمت راست رو زده و از منوي مربوطه گزينه Open With رو انتخاب كنيد. توجه: کسانی كه از ويندوزي به غير XP كار ميكنن مي تونن براي نمايان شدن گزينه Open With ابتدا كليد Shift رو نگه دارن بعد دكمه راست موس خود را كليك كنن. حالا كه بروي Open With كليك كرديد يه منويي باز ميشه كه در بالاي منو زير قسمت رنگي اين عبارت نوشته شده: [ انتخاب كنيد برنامه ايي را كه شما مي خواهيد استفاده كنيد براي باز كردن اين فايل ] در قسمت Programs ليست برنامه هايي كه بروي سيستم شما نصب هستند نمايش داده ميشود از قبيل:Paint ،Wordpad و...... از ميان آن هاNotepad رو انتخاب كنيد و OK بزنيد فايل مذبور باز ميشود و شما مي توانيد شماره Hardware ID يا اسم مورد نظر رو از درون آن انتخاب كنيد.


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

می خواهم بحث آموزش هاردور ( hardware ) یا همان سخت افزار را به صورت گام به گام و مرحله به مرحله اینجا مطرح کنم تا یک ریفرنس آموزشی خوبی باشه. بقیه کاربرها هم اگر فکر میکنند هر مطلبی ضروری است در اینجا در ادامه هر بحث اضافه نمایند

در ابتدا می خواهم به بررسي قسمت هاي مختلف رايانه بپردازم و بعد به تفصيل در مورد هر يك توضيح خواهم داد تا آشنايي جزيي و مؤثري با هر يك از قسمت ها پيدا كنيم و حتی اگر لازم شد بعضی از مشكلات و مسائل رايانه خود را بهتر شناسايي نموده و در صدد رفع آن برآييم.
 

قسمت هاي اصلي يك کامپیوتر:


CPU يا پردازنده:


اين قطعه به عنوان مغز رايانه ناميده مي شود و مسئوليت كنترل تمام محاسبات، عمليات و قسمت هاي مختلف را بر عهده دارد.



حافظه:


حافظه رايانه براي ذخيره اطلاعات به كار مي رود. حافظه با ريزپردازنده در ارتباط مي باشد، بنابر اين از سرعت بالايي برخوردار است. در رايانه از چندين نوع حافظه استفاده مي شود:Virtual - Caching - BIOS - ROM - RAM


البته لازم به ذکر است که Virtual - Caching - BIOS کاربردهای حافظه هستند و گرنه خود حافظه به دو نوع ROM و RAM تقسیم می شود



- منبع تغذيه يا Power Supply :


اين قسمت از رايانه جريان الكتريكي مورد نياز در رايانه را تنظيم نموده و مقدار آن راتأمين مي كند.



- هارديسك:


يك حافظه با ظرفيت بالا و دائم مي باشد كه اطلاعات و برنامه ها را دربرمي گيرد.



- برد اصلي يا Mother Board :


برد اصلي رايانه است كه تمام قطعات بر روي آن نصب مي شوند. پردازشگر و حافظه به طور مستقيم بر روي برد اصلي نصب خواهند شد. ولي ممكن است بعضي از قطعات به صورت غيرمستقيم به برد وصل شوند. مانند كارت صدا كه مي تواند به صورت يك برد مجزا باشد و از طريق اسلات به برد اصلي متصل است.



- كارت صدا يا Sound Card :


كارت صدا سينگال هاي آنالوگ صوتي را به اطلاعات ديجيتال و برعكس تبديل مي كند و آنها را ضبط و پخش مي كند.



- كارت گرافيكي يا Graphic Cards :


اطلاعات را به گونه اي تبديل مي كند كه قابل نمايش بر روي مانيتور باشد.



- كنترل كننده Integrated Drive Electronics ) IDE ) :


اين قطعه اينترفيس اوليه براي CD ROM، فلاپي ديسك و هارد مي باشد.



- اينترفيس SCSI) Small Computer ) :


براي اضافه نمودن دستگاه هاي اضافي مانند هارد و اسكنر مي باشد.



- گذرگاه Interconnect PeriPheral Component ) PCI) :


اين قطعه رايج ترين شيوه جهت اتصال يك عنصر ديگر به رايانه است كارت هاي PCI از طريق اسلات ها به برد اصلي متصل است.



- پورت Accelerated Graphics Port ) AGP ) :


اين قطعه براي اتصال سرعت بالا از كارت گرافيكي به رايانه است.




ورودي ها و خروجي ها


- مانيتور ( Monitor ):


جهت نمايش اطلاعات رايانه به كار مي رود. نمايش تصاوير از تركيب سه رنگ قرمز، سبز و آبي بوجود مي آيد.



- صفحه كليد ( Key Board ):


براي ورود اطلاعات به كار مي رود.



- ماوس Mouse :


بهترين وسيله جهت نشان دادن و انتخاب نمودن گزينه ها و ايجاد ارتباط كاربر با رايانه مي باشد.



- اسپيكرها:


جهت پخش صدا به كار مي روند.




ابزارهاي قابل حمل جهت ذخيره سازي ( Removable Storage ) :


با استفاده از اين ابزارها مي توان اطلاعات را به رايانه اضافه نمود و يا آنها را ذخيره كرده و به محل ديگر برد.



- Flash Memory


يكنوع حافظه است ( EEPROM یا E2PROM ) كه امكان ذخيره سازي دائم را به وجود مي آورد. مانند كارت هاي PCMCIA كه داراي سرعت بالايي مي باشند.



- فلاپي ديسك ( Floppy Disk )


جهت ذخيره اطلاعات بكار مي رود و حجم آن ۴۴/۱ مگابايت است.



- CDROM


ديسك هاي فشرده رايج هستند كه حجم آنها از ۶۵۰ مگا بايت به بالاست و براي ذخيره و جابه جايي اطلاعات مي باشد.



- Digital Versatile Disc) DVDROM


اين نوع رسانه مانند CD مي باشد كه با اين تفاوت كه داراي حجم بسيار بالا و كيفيت فوق العاده باشد.


نكته: البته رسانه هاي ديگري نيز مانند Optical Drive، ديسك هاي بزرگ معروف به درايو B و Tape Backup و ساير موارد نيز وجود داشته اند كه در حال حاضر با آمدن CD و DVD و رسانه اي بسيار حرفه اي تر غير قابل استفاده شده اند.



انواع پورت ها


- موازي ( Parallel ) :


اين نوع اتصال عموماً براي چاپگرها به كار مي رود.



- سريال ( Seriall) :


اين نوع پورت هاي جهت اتصال دستگاه هايي مانند مودم خارج يه كار مي رود.



- پورت Universal Serial BUS ) USB )


اين نوع اتصال نيز براي اتصال دستگاههاي مانند اسكنر و يا دوربين هاي ديجيتالي و يا وب ا ستفاده مي شود.



اتصالات مربوط به شبكه و اينترنت


- مودم هاي كابلي ( Modem Cable ):


براي ارتباط با اينترنت از طريق سيستم تلويزيون به كار مي رود.



- مودم هاي : vdsl ) Very high bit-rate DSL )


در اين نوع ارتباط از فيبر نوري استفاده مي شود.



- مودم هاي : DSL ) Digital Subscriber Line )


يك نوع ارتباط با سرعت بالا از طريق خطوط تلفن برقرار مي شود.


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

قطعات سیستم های زیر به نحوی انتخاب شده تا بالاترین سرعت و هماهنگی را با هم داشته باشند.

سیستم پیشنهادی3

سیستم پیشنهادی2

سیستم پیشنهادی 1

قطعات

ASUS P7P55

ASUS P7H55-D

GIGABYTE EP43-USB3

Mainboard

Intel® Core i5-650

Intel® Core i3-530

Intel® 7500 Core 2 Duo

Processor

4.0 GB DDR3 / 1333

4.0 GB DDR3 / 1333

4.0 GB DDR3 / 1333

Memory

1.5+ TB SATA Maxtor

1.5+ TB SATA Maxtor

1.0+ TB SATA Maxtor

Hard Disk Drive

Geforce 220 PCI-E 1GB

ATI 4650 PCI-E 1GB

Geforce 9500 PCI-E 1GB

Graphic Card

ATX / GREEN 580(430w)

ATX / GREEN 530(380w)

ATX / GREEN 530(380w)

Case + Power

22" LCD

20" LCD

20" LCD

Monitor

 


|
امتیاز مطلب : 7
|
تعداد امتیازدهندگان : 3
|
مجموع امتیاز : 3
تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391
نویسنده : hamidrezakhouri

Blu-ray نام فرمت جدید نسل بعدی دیسک های DVD می باشد که توسط گروه Blu-ray Disk Association  - BDA که زیر نظر دو شرکت بزرگ Sony و Philips فعالیت می کند ایجاد شده است.

به وسیله این فرمت می توان بر روی یک دیسک یک لبه blu-ray اطلاعاتی با حجم 23.3 , 25 , 27 گیگابایت و یعنی حدود 4 ساعت فیلم با فرمت (High-definition (HDTV و 13 ساعت فیلم با فرمت

(Standard-definition (SDTV را ذخیره کرد.

همچنین یک دیسک 2 لبه blu-ray می تواند حجمی برابر با 46.6 , 50 , 54 گیگابایت را در خود جای دهد که این مقدار حافظه تقریباً برای 8 ساعت فیلم HDTV کافی می باشد.

در سیستم blu-ray از پرتو آبی لیزر برای ذخیره اطلاعات استفاده می شود که طول موجی برابر با 406 nm دارد در صورتی که پرتو های لیزر قرمز که در حال حاضر از انها استفاده می شود طول موجی در حدود 650 nm را دارا می باشند به همین علت پرتو blu-ray می تواند حجم بیشتر اطلاعات را نسبت به پرتو های قرمز بر روی یک دیسک نوری ذخیره کند.

فرمت جدید دیگری بنام HD DVD که توسط شرکت Toshiba گسترش یافته رقیب اصلی blu-ray محسوب می شود. این فرمت تنها می تواند حجمی برابر 15 گیگابایت را بر روی یک دیسک یک لبه ذخیره کند که نسبت به blu-ray بسیار کمتر است.

شرکت های بزرگی همچون Apple, Dell, Hitachi, HP, JVC, LG, Mitsubishi, Panasonic, Pioneer, Philips, Samsung, Sharp, Sony, TDK , Thomson و استدیو های فیلم سازی Universal , MGM , Fox و Walt Disny آمادگی خود را برا ی پشتیبانی از این فرمت اعلام کرده اند


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
آخرین مطالب

/
از این که به وبلاگ من سر زدید خیلی خیلی ممنونم باتشکر حمیدرضاخوری

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران